Ik denk dat de meesten tegenwoordig wel weten dat gevarieerde rep ranges meer opleveren dan linaire training zoals microloading en andere standaard programma's die je iedere week ...kg op laten voeren.

Zelf ben ik ook een aanhanger van gevoelsmatig de rep range kiezen wat dus betekend dat iedere training anders kan zijn kwa reps en niet van te voren is bepaald

Wat is jullie mening? Autoregulatory Progressive Resistance Exerciese(APRE), waarbij de gewichten niet bepaald zijn? of standaard Undulating waarbij je ookl varieerd maar vanuit een vast opgezet plan?

Of toch liever linair?
(BTW, mischien een leuke vraag voor het seminarair) 
 
EDIT: Op gevoel trainen is niet het zelfde als zomaar doen (en laten) waar je zin in heb! !

Ik kies voor de APRE, maar geef dan ook wel gelijk toe dat dit wel een aardige mindfuck kan zijn, het liefst meet je natuurlijk je progressie liniair en helemaal als je gewend ben om op die manier op kracht te trainen voor jaren en jaren.
 
Toch weet ik inmiddels uit ervaring dat de APRE het beste werkt, wat een klote woord trouwens. De ene dag is de andere niet natuurlijk en om dan toe tegen aan wat minder of juist meer gewicht vergt wel wat ervaring en kunnen de repranges op deze manier natuurlijk aardig variéren. Het is lastig, ik geef het toe, maar het werkt wel.
 
Het instinctief trainen zou ook kunnen leiden tot niet trainen zeg maar uit gemakzucht, ik zelf ben bang voor de neiging om zwaar te gaan en lage repranges te kiezen, ik ga daar automatisch te makkelijk naar toe, dus dat los kunnen laten was al een aardige overwinning.
 
Ik zeg komt goed!

Zelf train ik al jaren in het principe dat niets vast staat, geen oefeningen, reps, sets, gewicht, langzaam, snel...de eerste jaren kun je meestal volstaan met mooie schema's etc. maar naarmate de jaren vorderen moet je creatief zijn en heel veel dingen op gevoel etc. gaan afstemmen. Na al die jaren lukt het me op deze wijze nog steeds om stappen te maken en mijn lichaam te prepareren op dingen.
 
Vast plan heb ik eigenlijk alleen bij de aanpak van een zwakke spiergroep maar dan doel ik vooral op de oefeningen die ik ga doen.

ik train liefst via een vast schema, wat lineair omhoog gaat in cycli, maar varieer ik wel de dag zelf, als ik me echt minder voel wissel ik twee dagen om of zo.
 
Maar ik blijf wel de structuur volgen, voor mij werkt dit het best en kan ik zo ook effectief opbouwen naar nieuwe maxima.
 
5x5 schema en variaties hierop werken voor mij eigenlijk gewoon het beste.
 
Als ik volledig vrij train heb ik het probleem dat ik of overtrain of ondertrain, soms is het niet slecht om ook als je wat moe bent of en mindere dag hebt, gewoon voor het zware gewicht te gaan ipv een 'deload' dagje te nemen. Op den duur wordt elke training dan een deload dagje...

Terugkijkend naar waar ik het best op vooruitging, dan was dat het systeem waarbij borst - rug - benen volgens een vast schema roteerden en elke training werden aangepakt met hh die laag - midden - hoog waren, waarbij het gewicht wel vast lag (met microloading omhoog) , maar het aantal hh zelf afhing van de vorm van de dag.. dus niet stoppen als je 'klaar' bent of hangend en wurgend tot het gaatje gaan, maar op gevoel 1-2 reps voor falen stoppen.

Het allerleukste waren dan voor de zware /lage training de waveloading reeksen van bijv. 5-4-3 en nog een keer 5-4-3 waar je soms bizarre resultaten haalt in de laatste nu-pers-ik-er-wel-alles-uit-set

Voor de duidelijkheid:
Tr1: benen 5x5 - borst 3x8 - rug 2x15 + bij-oefeningen voor benen & buik
Tr2 : borst 5x5   - rug 3x8 - benen 2x15 + bij oef voor borst & triceps
Tr3: : rug 5x5 - benen 3x8 - borst 2x15 + bij oef voor rug & biceps
 

Zelf ben ik ook een aanhanger van gevoelsmatig de rep range kiezen wat dus betekend dat iedere training anders kan zijn kwa reps en niet van te voren is bepaald.

Hier ben ik het ten dele mee eens.
Canadees onderzoek heeft aangetoond dat dit vaak het beste werk t.a.v. hypertrofie, maar (voor mij) zit er ook een valkuil aanvast:
Trainen op gevoel is niet doen waar je zin in hebt, maar hoe eenvoudig zo'n uitspraak lijkt, bewust of vaker onbewust maken we dan wel de keuzes die ons meer bevallen (lees; waar we meer zin in hebben.) Alleen al, omdat zin hebben in... bijna altijd betekent: meer motivatie (lees: kracht willen en kunnen) opbrengen voor...
Puur fysiologisch gezien ga ik met de stelling mee, maar de psyche van de mens heeft zo zijn eigen wetten en bepalen (mede) hoe sterk je kunt zijn op een bepaald moment.
Verder:
altijd doen waar je zin in hebt (terwijl je dus denkt dat je er gevoelsmatig aan toe bent) kan ook motivatie-slijtage tot gevolg hebben:... waar blijft de discipline en uitdaging om de 'goede rottige' oefeningen te doen??  
 

IK denk niet dat je in deze in oefeningen moet denken, oefeningen staan ook binnen dit systeem gewoon vast.
 
Het enige waar je mee speelt zijn set/repranges, in de context dat je binnen de set/reprange die je voor die dag kiest ook gewoon een maximale inspanning leverd.
 
Impliceren dat de rottige oefeningen de goede zijn, zegt in deze meer over jou en jou trainingsbeleving. Ik weet natuurlijk niet wat jij als rottige oefeningen ervaart en of oefeningen rottig zijn word natuurlijk ook voor een groot deel bepaald door het trainingsdoel.
 
Mijn wekelijks trainingsschema is een split die opgebouwd is uit vooral de compounds die er in mijn ogen toe doen en de varianten, daarnaast wat vaste isolatieoefeningen en dan nog wat ruimte om wat oefeningen te wisselen dan wel toe te voegen en daarbinnen wissel ik in herhalingen, ik ga bij iedere set/ rep range uit van 1 of 2 echte werksets  verlengd met forced reps, dropsets, rest pause of iets dergelijks en kies voor 6-2 of 10-6 of 15-10 als uitgangspunt voor de werksets waarbij ik een lichte voorkeur heb voor 6-2 en dat gaat mij van nature ook altijd redelijk makkelijk af en begin nu eigenlijk het laatste jaar pas te leren wat het trainen op gevoel werkelijk is.
 
Ik denk dat je toch wel redelijk wat ervaring moet hebben om dit met succes toe te passen.