quote:

---

Oorspronkelijk geplaatst door: Diver2000

Soja is nog steeds twijfel over, er zijn ook onderzoeken die laten zien dat juist in soja stoffen zitten die een verhoogde kans geven op kanker. Vooral veel soja eiwit bevat flavonoide wat een vergrote kans op kanker geeft voornamelijk bij vrouwen baarmoederkanker.

---

Hier kan ik wél vinden waar ik erover gelezen heb. Blijkt dat ik dat inderdaad wat te zwart-wit heb opgepikt, maar dat het de kans op baarmoederhalskanker vergroot, is ook niet onomstotelijk bewezen. Kortom, er zijn heel veel onderzoeken met tegenstrijdige resultaten over beschikbaar.

Uit Eat, drink and be healthy van Walter Willett (die epidemioloog die ik ergens hierboven noemde): "Clearly both of these studies [weg2: studies waar een negatief effect van soja uitkomt, nl. resp. meer geheugenverlies bij ouderen en sneller groeien van reeds bestaande borsttumoren] must be confirmed. But they point out the absolutely critical need to learn more about how soy protein affects different tissues at different life stages. The estrogen-blocking activity of phytoestrogens may be beneficial for young women, whose breast, ovarian and other tissues are bombarded by more powerful human estrogens [weg2: dit is het deel wat iets te hard in mijn geheugen was blijven hangen]. But it would be a shame to make blanket recommendations for soy as a way to prevent breast cancer if phytoestrogens also stimulate the growth of breast cancer cells later in life, when the natural output of estrogen is dwindling, or if they block estrogen in the brain, where this hormone helps maintain memory and cognitive function."

Klopt wat je zegt Weg2, in het eerste stuk van deze thread staat ook dat maar 5 a 10 % veroorzaakt wordt door erfelijkheid.
Het is inderdaad niet een echt hoog getal, maar ik bedoel het ook meer vanuit het oogpunt van; 'je zal maar nét diegene wezen die het wel krijgt'. Ik zie zelf zeker een aantal keren per maand wel iemand waarbij blijkt dat er iets niet goed zit, en dat dan per toeval ontdekt wordt.
Gelukkig kunnen we niet in de toekomst kijken, en weten we niet welke ziekten/aandoeningen we later allemaal gaan/zullen krijgen, maar meer om het feit van; wees de ziekte voor, voordat het zich openbaart, want dan heb je de beste genezingskans.

Hoi Diverin,
Ik heb je verhalen gelezen en het is wel toevallig, ik heb mij net aangemeld bij dit forum. Ik ben nu bezig met een behandeling omdat ik borstkanker heb (gehad). De tumor is verwijderd dmv borstbesparende operatie en mijn lymfklieren in mijn oksel zijn weggenomen. Daarna chemo gehad (deze week de laatste kuur gehad) en straks nog bestralingen. Eind sept. ben ik klaar met de behandelingen en wil ik zo snel als mogelijk weer gaan sporten. Ik wil nu alvast proberen mijn conditie te gaan opbouwen dmv oefeningen thuis te doen en vooral mijn buikje weg te trainen want vanaf april tot heden ben ik toch een aantal kilo's aangekomen! Die moeten er zo snel mogelijk weer af!! Dieet-info is dan ook altijd welkom.

Ik heb borstkanker in mijn naaste familie meegemaakt. Mijn oma. Het werd ontdekt toen mijn ouders met vakantie waren en m'n oma ziek werd, een griepje. Ik de dokter gebeld dat ie maar eens langs moest komen, want mijn oma is nooit ziek.

Wat bleek? Hij onderzocht haar en kwam tot de ontdekking dat ze al 10 jaar met een tumor liep ter grootte van een kleine bloemkool.
Of ze het zelf niet wist? Jawel hoor, maar aangezien mijn oma nog nooit een dokter gezien heeft, heeft ze haar kop in het zand gestoken en de open wonden 10 jaar lang weten te verbergen voor de buitenwereld door het met papieren zakdoekjes te "verzorgen".
Ze vertelde later: "ja 10 jaar geleden kwam er ineens een beetje vocht en bloed uit, ik heb er iedere keer maar een zakdoekje op gelegd, het werd wel steeds erger, maar ja."

En in die 10 jaar was het dus naar buiten gegroeid tot een grote bloedende tumor ter grootte van een bloemkool. Het zag er ook vreselijk uit, het had ook echt de vorm van een bloemkool. Allemaal dikke golvende bulten waar bloed uit stroomde. Net een maanlandschap.
De medisch fotograaf heeft er nog een foto van gemaakt, want het was een wonder dat iemand met een tumor van zo'n omvang en die er al ruim 10 jaar zat, nog in leven was.

Binnen 2 weken lag ze op de operatietafel om haar borst weg te halen. We moesten er maar het beste van hopen, omdat de arts niet zeker wist of hij wel genoeg huid over zou houden om de wond te dichten. Het zag er allemaal niet echt gunstig uit. Tijdens de operatie hebben ze een gedeelte van de lymfklieren weggehaald om te kijken of er uitzaaiingen waren.

Een aantal weken later, ik geloof 5 weken, moest ze terug voor de uitslag. En het leek wel een wonder, maar ze hadden alle kwaadaardige cellen weg kunnen halen en er waren geen uitzaaiingen! De lymfklieren waren helemaal schoon!
Ze heeft nog 25 bestralingen gehad en nu is ze weer kerngezond. Hopelijk gaat ze nog een paar jaartjes mee, ze wordt volgend jaar mei 80 en ze voelt zich weer als een jonge blom...

En dan over mezelf. Ik had al wel een aantal keren een klein bultje gevoeld in m'n rechter borst, maar nooit echt aandacht aan geschonken. Het begon echter wel steeds pijnlijker te worden, gewoon af en toe van die steken er doorheen.

Dus 3 maanden geleden maar eens naar de huisarts gegaan op aandringen van mijn vriendje. Die heeft me doorgestuurd voor een echo en een mammografie.
Uitslag: er zit een klein goedaardig gezwelletje en een aantal cystes daar omheen.

Ik moet het nu gewoon in de gaten houden of ze groter worden. Laatste dagen is het trouwens weer behoorlijk pijnlijk. Ik weet niet waar dat aan ligt dat het af en toe zeer doet en af en toe merk ik gewoon niet dat ik ze heb.
Het beste er maar van blijven hopen!

Jeetje Mimi,
Wat een verhaal van je oma, en wat een geluk heeft ze gehad dat alles goed is gekomen. ONgelooflijk dat ze dit 10 jaar heeft weten stil te houden/heeft weten te verbergen!
Ik zou me zo ongelooflijk beroerd voelen als ik zoiets had dat ik mijn mond niet zou kunnen houden!
Gelukkig gaan mensen tegenwoordig sneller naar een arts, dat kan veel ellende voorkomen.
Pas jij ook goed op jezelf? Beter 10 x voor niets naar de huisarts dan 1x te laat!

Gilles

Nee, maar zonder gekheid, je vertelde het me een paar dagen terug, en je oma heeft echt zeer veel geluk gehad. Sprak laatst een collega die ook iemand kreeg met iets soortgelijks, en je ziet vaak dat de (meestal oudere) generatie er meestal ook veels te lang mee door loopt (angst). Tegenwoordig zijn de behandelingen zo veel verbetert, dan ze een veel grotere overlevingskans geven.
Heb hier een plaatje van iemand in een chirurgieboek, van ulcererend mammacarcinoom, en wie weet is dat jouw oma wel! Laat het wel aan je zien als je een keer op de koffie komt

Maar zoals ik je verhaal lees Sonja, heb je ook al een heel traject gevolgd, zeer ingrijpend, met lymfe en chemo erbij he.
Ik ben zelf rontgenlaborant, en zie veel (ook jonge) mensen dit overkomen, en het is écht gewoon héél naar als dit je overkomt.
Wat ik zelf voor mijn werk doe, is dus mammografie, mammalokalisatie (draadje op plaats van tumor brengen, zodat de chirurg deze kan verwijderen), en het mammabiopt (biopten 'schieten' uit de tumor).

Misschien een aanrader voor jou is dit forum: http://forum.viva.nl/ Hier lees ik ook erg veel, en post ook af en toe als ik antwoorden weet. Hier zitten veel mensen die hetzelfde gehad hebben, of er nog steeds mee bezig zijn, en dus ook hier hn verhaal kwijt kunnen. In ieder geval alvast heel veel succes met het beginnen van je training/conditie, en ik weet zeker dat dat je gaat lukken!

@Mimi, waarschijnlijk is dat goedaardige gezwelletje een fibroadenoom, dat is een gebiedje met wat stugger weefsel, en ontstaat door gezamelijk groei van bindweefsel en klierepitheel. Op de mammo en echo zien ze eruit als een mooi begrensd en rond grijzig dingetje.
Cysten zijn blaasjes gevuld met vocht, een soort van zwakkere plek in de wanden van het borstweefsel. (zie het als een soort van zwakke plek in een fietsband, die uitpuilt.) Je ziet ze op de echo als zwarte rondjes.
Het lichaam transporteert daar dan vocht heen, en door je menstruele (hormonale) cyclus kunnen cysten groter worden, kleiner worden, helemaal verdwijnen, of later weer terugkomen. Als je bv vlak voor je menstruatie zit, kunnen je borsten gevoeliger/pijnlijker worden doordat die cysten meer 'op spanning' komen te staan.
Cysten kunnen worden leeggezogen (als je er echt heel erge last van hebt), door middel van een punctie. Ze kunnen daarna wegblijven, maar net zo goed weer terugkomen, dat weet je nooit.
Zijn verder goedaardig.

Mochten jullie nog meer vragen hebben stel ze gerust!

Greetz Diverin

Nou, als je ze dan meteen goed inspecteert, dan is het goed ja
En dan wel elke maand doen he.,.. vaste prik.

Hahahaha, wat zal jij Mimi deze week missen... lol
Maarre als je ze maar kent als je broekzak, dan is het oké, mocht er dan iets zitten, dan valt het je meestal sneller op. (al zijn sommige dingen nou eenmaal niet te voelen)

Maarre, eigenlijk moeten ook mannen een oogje open houden hoor (bij zichzelf), dus je weet wat je te doen staat he... Komt wel zéér weinig voor, maar toch...