Mensen op dit forum ervaring met burn-out of hoe daarmee om te gaan bij mensen in omgeving?
Weet er iemand beetje wegwijs in de links de zee van informatieve links die er zijn over burn-out?
 
Van iemand die ik ken heb ik sterk het vermoeden dat ze er tegen aan zit of al in zit.
Is van nature iemand die neigt naar stress, maar herken haar nu slecht terug: vreemd gestresst/onzeker gedrag, beetje gevoelloos (=erg atypisch voor haar), extreem moe.
Verder is ze op dit vlak niet echt aanspreekbaar (wat helaas weer niet zo atypisch is voor haar). Dus geen idee hoe dit aan te pakken of hoe dit te brengen. Iemand ervaringen op dit gebied?
En en ander heeft te maken met een combinatie van factoren: de aankoop van een nieuw huis en al het geregel en stress daaromheen, overwerk om extra kosten op te vangen en een onderliggende schildklieraandoening (hypothyroide, waar ze thyrax en cytomel voor slikt en waar dosering in afgelopen jaren ondertussen al goed ingesteld is).

Lastige situatie.
 
Ik heb er over nagedacht, en tijdens mijn interventie -andere situatie- heb ik ongeveer het volgende gedaan: Zorg dat je, op het moment van haar aanspreken alle tijd hebt, en wees open over je redenen om 'in te grijpen'. Laat merken dat je het op persoonlijk niveau belangrijk vindt.. Houd er rekening mee dat het absoluut níet uit komt of gewaardeerd wordt. Misschien kan je beginnen met gewoon te vragen of je haar iets uit handen kan nemen, of dat ze het fijn vindt als je een keer voor haar kookt, zodat ze wat ontlast wordt. Kán een goeie aanleiding voor een gesprek zijn. En dat ze niet aanspreekbaar is daarover, daar hoef je niet in mee te gaan, natuurlijk. MAar hangt ook af van hoe hecht jullie relatie is.
Helaas ook: aanwezige kans dat ze je 'bemoeizucht' (want onwelkom en zere plek, enzo) helemaal níet waardeert.

Bijnieren (belangrijk bij stress) en schildklier werken samen maar weet ze zeker dat haar schildklier echt goed ingesteld is? Wat is haar FT3? dat wordt doorgaans niet eens bekeken in Nederland en dat is de allerbelangrijkste waarde. Thyrax werkt in op T4, maar mss is de conversie naar T3 niet goed.

Zonder voldoende cortisol komt het schildklierhormoon niet in de cel. Vit A en D zijn belangrijk en tevens ferritine.

ik denk dat het mogelijk is om bijnierinsufficientie te hebben terwijl (je denkt dat) je schildklier goed is ingesteld.

ze kan deze lijsten eens bekijken:
http://home.planet.nl/~zahav002/Signalen%20en%20symptomen%20van%20bijnierinsufficientie%20en%20schildklier%20onderfunctioneren.doc

als ze niet goed tegen stress kan kan ze de volgende adviezen opvolgen:
Bijnierinsufficiëntie:

Lees: http://hormonaledisbal.forum2go.nl/bijnieren-en-schildklier-t17.html

Er zijn een aantal dingen die je zelf kunt doen om je bijnieren te ondersteunen:

- om tien uur in bed liggen
- proberen uit te slapen tot 9 uur
- voldoende zout in je voeding gebruiken, best is ongeraffineerd zeezout zoals Keltisch zeezout
- bij iedere maaltijd wat dierlijk eiwit gebruiken zoals ei, vlees of vis
- supplementen zoals vit C (minstens 2 x daags 1 à 3 gram), vit B5 (minstens 250 mg), vit B 50-complex en cytozyme AD (tot 3 x 2 tabl. per dag)

verder:
- stressbeheersing!

Ook het gebruik van de anticonceptiepil is een vorm van stress. Deze bevat nl. synthetishe hormonen die door het lif d xfhaam "gezien" worden als lichaamsvreemde stoffen die verwijderd dienen te worden. Dit brengt het lichaam in een staat van stress.

Boeken:
http://hormonaledisbal.forum2go.nl/j-l-wilson-adrenal-fatigue-the-21st-century-stress-syndrome-t151.html

Ik heb zelf inmiddels alweer ruim 15 jaar geleden een burnout gehad, werken, studeren, trainen, huis verbouwen, overlijden schoonvader en vader, vrouw zwanger en het kon allemaal niet op en ik voelde mij hondsberoerd en doodongelukkig, maar ik wilde er niet aan toegeven en ondanks herhaalde waarschuwingen van vrienden en ook nog een bevriende huisarts wilde ik het niet horen. Ik een burnout, echt niet, dat is voor watjes, kon het toch allemaal zo goed relativeren, kom op zeik niet, ik heb gewoon een griepje ofzo ( wel van een half jaar dan) en ik wilde er echt niet aan tot ik met gillende sirenes afgevoerd werd en op de hartbewaking lag, oeps misschien is er dan toch wel iets anders aan de hand.
 
Wat ik er mee wil zeggen dat voor sommige mensen die in een soort vergelijkbare situatie zitten geld dat ze echt niet willen horen dat ze een burnout hebben. Ik in elk geval niet. Toch moet zo iemand wel bij de les geroepen worden, want in mijn geval had dit ook heel anders af kunnen lopen.
 
Weet je Marcus jij kent naar alle waarschijnlijkheid deze persoon heel erg goed en sommige dingen kun je niet verstandelijk benaderen en zul je gevoelsmatig moeten doen en in deze context gaat het niet om jou of hoe jij je daaronder voelt en al zou het je misschien voor dat moment een vriendschap kosten, je moet nu de dingen doen die nodig zijn om te doen en dat kan lang niet altijd met zachte hand en rede, achteraf zal deze persoon je er dankbaar voor zijn, tenminste als het een beetje een zinnig persoon is. Ik zeg niet dat je er met de botte bijl in moet, maar dit kan wel eens een goed middel blijken te zijn. Zachte dokters maken stinkende wonden.
 
Ik wens jou in elk geval veel sterkte en succes en het zegt mij genoeg wat jij voelt voor deze persoon om het hier bespreekbaar te maken en deze persoon mag blij zijn met een vriend als jou, maar realiseer je wel dat de maatregelen die je nu wellicht moet nemen, je ook deze vriendschap kan kosten en dan is het aan jou en hoe belangrijk deze persoon voor jou is of het ooit nog goed komt.
 
Zonder mijn beste vriend al 40 jaar had ik het niet gered destijds en hij heeft mij er doorheen gesleept en moet in die periode een enorme plaat voor zijn kop hebben gehad want ik was echt niet lief voor hem en dan druk ik mij heel voorzichtig uit.
 
Doe wat er moet gebeuren.

Als aanvulling dan nog even, ik heb destijds ruim 1 jaar ontspanningstherapie gekregen met in het begin om de dag en later afbouwend en dat klinkt heel zweverig maar dat was het zeker niet, er werd naar mijn dagelijkse gewoontes en situaties gekeken en hoe ik daar anders mee om had kunnen gaan. Ook werd er weer structuur en regelmaat in mijn leven gebracht en dit blijkt dan heel erg belangrijk te zijn.
 
Maar goed dan zit je al in het traject van herstellen, nu moet jou vriendin nog in gaan zien dat het is zoals het is en dat is het meest lastige stuk, erkennen van de situatie.

Bedankt voor de reacties hier kan ik denk ik alvast wat mee!
 
@SheRu
Koken had ik al paar keer tevergeefs voorgesteld en dan bedoel ik in de zin van maaltijden die ze mee neemt naar werk voor een paar dagen.
Vandaag weer geprobeerd, maar dan binnen een serieus verhaal dat ik bang was dat het helemaal niet goed ging met haar agv alle stress/vermoeiing en na paar keer flink doordrammen, alle argumenten ertegen rustig weerleggen en het meegeven van informatie brochure over burn-out, wilde ze het toch proberen. Dus da's alvast positief dacht ik zo!
 
@Lai
Zal er naar kijken! Wie weet zie ik iets nieuws. Maar ze is hier al heel lang mee bezig en heeft er (noodgedwongen) ook veel over uit moeten zoeken en ze slikt zoals gezegd naast thyrax ook cytomel (T3), dus zelfs als T3 conversie slecht zou zijn....
Dat adrenal fatigue verhaal ben ik eerder tegengekomen en dat leek me ook erg van toepassing op haar (ze heeft in stress situaties zo'n typisch roofbouw patroon, waarbij ze blijft doorbikkelen terend op stress systeem met daarna telkens een flinke rebound). Vond alleen niet een hele harde onderbouwing voor het fysiologische verhaal achter adrenal fatigue.
Maar los van wat het mechanisme...de oplossing blijft IMO hetzelfde: rust, regelmaat en leren ontspannen, maar dat soort leven-omgooien-aanpassingen komen niet vanzelf en al helemaal niet als zij het minder als een probleem ziet.
 
@Hermke
Bedankt voor het posten van je persoonlijke ervaring hiermee! Stel ik heel erg op prijs.
Hoop je verhaal misschien te kunnen gebruiken als manier om haar ervan te overtuigen dat er iets moet veranderen.
Wat betreft de aanpak: heb geen problemen met botte bijl, ruzie uitlokken of vriendschap op spel zetten (ook omdat ik uit ervaring weet dat die tegen heel wat stootjes kan), maar alleen als het werkt!
Dus in dat opzicht wil ik zeker doen wat er gedaan moet worden. Alleen is het niet altijd even duidelijk wat dat is.

@ Marcus dat is het juist, ik ken de persoon ook niet en ik heb ook niet de wijsheid in pacht en vandaar ook mijn eigen verhaal en ik heb helaas van meerdere mensen in mijn directe omgeving mee gemaakt dat ze of overspannen dan wel een burnout hadden en iedere keer was het anders. Dus wat jou te doen staat zou ik echt niet kunnen zeggen.
 
Ik probeerde bij sommigen mijn eigen opgedane ervaring en hetgeen ik geleerd had bij de ontspanningstherapie toe te passen, maar dat werkte ook lang niet altijd. Verstandelijk beredeneren lijkt vrijwel onmogelijk, iemand met een burnout springt ook van de hak op de tak, dan weer extreem vrolijk en uitbundig, dan weer erg gedeprimeerd en lusteloos en alles wat er tussen zit. De balans bij een dergelijk persoon is volkomen zoek en wat mij steeds in die situaties het meest hielp was zelf puur gevoelsmatig te reageren.

Ik denk dat je wel zelf weer goed in je vel moet zitten voordat je anderen in min-of-meer vergelijkbare situaties kunt helpen.

Hermke mijn zusje had 3 jaar geleden een burnout door te veel willen kwa leren.
Het was moeilijk enzo en toch maar door gaan met leren en stage lopen. Qwa opleiding te hoog gegrepen
maar wel gehaald. Leren is niet haar sterkste punt maar door zetten wel. Enkele dingen die ik nog weet wat zij ervaarde tijdens de burnout.
 
Slecht slapen ongeacht heel moe
Natuurlijk de hele dag moe en levenloos
Anstig
Ongelukkig
 
Dit duurde allemaal best lang en de herstel tijd geloof ik wel een jaar minimaal als het niet langer was.
Haar stage dagen werden nog maar halve dagen en hoefde niet meer iedere dag naar school
puur voor haar herstel. De eerste weken alleen maar thuis op de bank liggen slapen of iig proberen te slapen.

Wat Sis zegt.
Ik kwam hier gisteren wel kweet-nie-hoeveel-x in dit topic,maar wie ben ik om dit of dat te zeggen ben zelf herstellende van een enorme burn-out.
 
Enkele maanden geleden opende ik mijn ogen en toen was het al te laat,ik heb een grote week in bed doorgebracht zonder eten of iets,kwam er alleen uit om te naar de wc te gaan.
Jaren terug ziekte,een lastige jaloerse vent,toen iets met ons kleine meid,toen gewoon beetje ziek zijn maar met veel schrik errond,laatst fybro vastgesteld,dan idd de gevolgen van de fybro letterlijk en figuurlijk..............dit vreet allemaal enorm veel energie van een mens en de één is natuurlijk de ander niet.
'Kzat er compleet door,niks kon me schelen,raar hoor..............ik hikte al kweet-nie-hoeveel-maanden tegen depri en lusteloosheid en moe en ongelukkigheid aan.
Maar wat er ook werd gezegt of wat er ook voor hulp werd aangeboden,Miems moest er niks van hebben,gewoon doorgaan en niet achterom kijken.
 
De persoon in kwestie,voelt zicht duizend man sterk en gaat maar door,ook al zijn de symtomen duidelijk,maar we hebben een paardenbril op.
Voor de mensen om de persoon heen is het dan ook moeilijk,dus NEE ik weet echt niet hoe dit aan te pakken.
 
Dus voor mij was het de druppel,lag in bed,moest de zaak noodgedwongen sluiten................en als zoiets gebeurd dan is dat al erg hoor,want mijn kapsalon is ook mijn hobby en ik moet al half mank of een hand kwijt zijn om die te sluiten,maar niks kon me schelen...........de zaak niet,de mensen rond me niet,familie niet,niks meer.
 
Dus dokter erbij,de nodige medicatie en een reeks psychiatrische praat sessie's en ook ontspanningssessie's (waar ik veel aan heb trouwens,hart luchten) en nee het is geen schande (zie ik nu pas in)
Ik krabbel langzaamaan uit mijn putteke.
 
 
En ach weet je,al wat ik vraag is gewoon om gezond te blijven en dat ik weer kan sporten zoals vroeger,lijkt me niet veel................maar dat is het blijkbaar wel,jammer.
 
Ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat er een oplossing komt voor beide partijen.
En het is hele wijze raad van ouwe Hermke,kzou het niet beter kunnen hebben gezegt,maar voor een Belgse oooo zoooo moeilijk soms om hier neer te zetten
 
Sterkte!!

als je zo ver zit dat men een burnout vermoed dan is die er al
 
met mijn eigen vrouwtje meegemaakt, die ongeveer een maand niet haar bed uit te krijgen was. anti-depressiva kreeg ze ook, en dat haalde voor haar de scherpe kantjes van alles af. Toen ze zich weer wat beter ging voelen heeft ze zelf het gebruik van anti-depressiva afgebouwd.
 
wanneer iemand in die toestand is van burnout en toch nog wil doorwerken dan is de enige remedie degene er van te doordringen dat het zo niet goed gaat en ze moet dingen/activiteiten/verantwoordelijkheden laten vallen om te kunnen gaan herstellen.

Maar het is heel moeilijk preken waar er geen geloof is hoor,ik had net zoveel oren als de muren.
Doordringen is heel moeilijk en lastig,maar altijd het proberen waard natuurlijk
En wat en waar en hoe is de oorzaak van het probleem he
 
Moeilijk zeg ik,maar wel het proberen waard.

Cytomel zal idd helpen omdat het T3 is... Maar wat ik heb begrepen is dat je met cytomel pieken kunt krijgen. En omdat ze ook thyrax gebruikt kan het zijn dat wanneer ze thyrax niet naar T3 omzet, dat het omgezet wordt naar RT3 en dat remt het hele systeem juist.
 
Een hele harde onderbouwing voor het adrenal fatique verhaal kan ik je ook niet geven, het komt uit de alternatieve hoek. Jij ook altijd met je randomized double-blind, placebo-controlled trials (grapje hoor want ik heb een sterk vermoeden dat jij ook zeker wel verder kijkt)
Ik heb inmiddels te veel verhalen gelezen van mensen die toch ontzettend zijn opgeknapt van alternatieve 'therapieen" nadat ze keer op keer vastliepen in de conventionele hoek. Soms moeten mensen een beetje dieper vallen voor ze verder gaan zoeken.
Dat boek van Wilson is toch ook wel een aanrader.
 
En ja, ik hoop ook dat ze het niet te ver laat komen en inzien dat het roer om moet is een eerste stap.  Ze mag iig blij zijn met een vriend als jij. Succes hiermee!
 

Ter informatie voor meelezers die niet zo up to date zijn qua adrenal fatigue, dit stond een tijdje geleden op t-nation:

The Truth About Adrenal Fatigue door Dr Brian WAlsh.

Ik heb zelf ook een burn-out gehad. Toch heeft het wel een jaar geduurd voor ik het zelf in zag. Ik had al heel wat gegoogled en at flink wat groene groente in de hoop dat het hielp.
Totdat de huisarts mij vertelde wat ik werkelijk had. En ik zal je zeggen, hier had ik nog niet één keer op gegoogled! Ik zocht meer op schildklier, chronische vermoeidheid, ziekte van pfeiffer. Echt van alles, maar geen burn-out!
Hij adviseerde mij het boek: Lessen van burn-out van Annegreet van Bergen.
Ik heb erg veel aan dit boek gehad. Mijn ogen werden als het ware geopend en ik herkende heel veel zaken die zij in het boek beschreef. Ik kon toen ook accepteren dat ik werkelijk een burn-out had en dat het niks te maken had met geestelijke zwakte!
 
Nou ja, hopelijk heb je wat aan mijn verhaal. En eh, ik heb het boek 2e hands op bol.com staan, maar forumleden krijgen korting hoor. 

Bedankt voor de tip zeghetmaar!!
Omdat de kans dat ze de komende weken tijd gaat vrij maken om een boek te lezen ongeveer even groot is als Hermke met vlechten in z'n haar heb ik de audiobook versie van dit boek gekocht zojuist.
Ingepakt met een reep chocola voor een betere ontvangst (=overduidelijke poging tot manipuleren, maar hey als het werkt... )

ik ben benieuwd naar wat je van het boek vindt.
 
ik had vanmorgen een klant aan de lijn die net een burnout achter de rug heeft gehad. je wilt zoveel zei hij, maar het lichaam kan 't niet meer trekken en hij kreeg allerlei vreemde verschijnselen. kon op een gegeven moment zelfs niet meer lopen. 2 jaar is hij er nu mee bezig geweest en er nog niet helemaal van af.

hmpf denk dat dreads mij anders best cool zouden staan.

Ik wist niet dat hij er ook in een audioversie was?! Lekker handig!
Zeker als je veel in de auto zit. Lekker efficient, kun je nog meer doen in de zelfde tijd! 
 
Wat betreft die vlechtjes... Je bedoelt van die blonde Helga dingen? Zal best staan met die muts van je!