Om bij de mannen tussen het ijzer te gaan staan..
 
Veel vrouwen die pas beginnen vinden het moeilijk om in het krachtgebied te gaan staan waar de dumbells en het squatrek zich bevinden. De stap naar de gym zelf is al gezet, maar dan??? Tussen al die zwetende mannen..
 
Nu zitten hier toch een flink aantal bikkelsters die zich gewoon in het ijzergedeelte begeven. Vertel dames.. Hoe hebben jullie het aangepakt?? En waar liepen jullie tegen aan?
 
Misschien kunnen aanstaande krachtpasters hier wat do's en don'ts uithalen..

Bij mijn oude gym waren nauwelijks dames bij de krachthonk. Eén of twee bij de cardio apperaten en de rest bij de groepshuppelklasjes.

Dat zie je idd veel ja. Voor veel vrouwen is het moeilijk om de stap te zetten..
Waarom?? bang om het niet goed te doen?? Vreemd aangekeken te worden?? Zich een vreemde eend in de bijt voelen..
 
Toch zijn er genoeg vrouwen die even hard mee trainen..
 
Zelf heb ik het aangepakt om eerst op de rustige tijden te komen.. Me alles eens goed te bekijken en veel fimpjes enz te bekijken hoe het moet..
Ik heb ervaren dat de meeste mannen het erg leuk vinden en ook een praatje komen maken. Je word al snel herkend en krijgt veel tips enz.
 
Al met al vind ik dat je vreemder word aangekeken door de 'ik doe 50 hh met 5 kilo op de add-ductor-terwijl ik aan het bellen/smsen ben-en vind het hartstikke saai-vrouwen..

Ik wilde wat massa (spiermassa), en na een periode van beginnersschema met wat cardio en apparaten begon ik me te interesseren voor alles.
Ik ging me verdiepen op internet, las veel en ben KT met (vooral) losse gewichten gaan doen.

Dat ik tussen de mannen terecht kwam realiseerde ik me pas later. In mijn werk (en vooraf studie) zit ik ook vnl. in een mannenwereld (financiele wereld), dus ik heb er nooit aandacht aan besteed. Ik vond het een grote plus. De reacties waren altijd positief.

In het begin was ik echt de enige.
Ondertussen zijn er meer dames die zich richten op KT, en de huppelklasjes aan ons voorbij laten gaan.
Het wordt dus bij ons al aardig geaccepteerd, en gestimuleerd door de trainers.

Ooit, lang geleden, ben ik met krachttraining begonnen toen de cardio nog niet zo'n hype was.
Het was een hardcore sportschool in Schoonhoven, waar ik op kamers woonde.
Dat heb ik nog even afgewisseld met groepshuppelcardio en helemaal niet trainen, maar het ijzer bleef lonken

Ik ben een sportschool binnen gestapt voor een cursus zelfverdediging lang geleden. Daarna verder gegaan in vechtsport en weer terug naar de sportschool om ondersteunend aan de vechtsport op conditie, kracht en explosie te trainen.
 
DE stap heb ik gezet door in gesprek te raken met 1 van de heren en daarmee een poosje samen te trainen. Tot ik meer kennis kreeg van de materie en mijn eigen weg ben gegaan.
 
In de volgende sportschool heb ik braaf de intake en een eerste schemaatje gevolgd  en ben daarna gewoon mijn eigen ding gaan doen en dat is meteen geaccepteerd door de heren, ik heb echt in al die jaren niet 1x een vervelende opmerking gekregen, integendeel.

zooo, dan moet ik echt graven. Wij zijn al zo lang samen (vanaf mijn 15e) dat wij nogal wat tegelijkertijd opgepakt hebben. Ik heb wel uitstapjes richting cardio gedaan, want ik begon in de tijd van de Jane Fonda filmpjes . Samen met een vriendin heb ik wel wat steps, spinning enz gedaan puur omdat het lekker is in die 2e adem te komen. Nu eigenlijk helemaal niet meer.
Kan wel een anekdote van eerder deze week geven waaruit blijkt dat ik er gewoon tussen hoor.
Een medewerker was de schijven netjes op volgorde van gewicht (kleinste vooraan) aan het opruimen. Op mijn joh, wat maakt het nou uit, opruimen is ook trainen toch sprak hij : ja maar er trainen hier ook vrouwen  Ben ik toch maar even voor de spiegel gaan staan!

'k Had destijds helemaal niet het gevoel dat ik nu iets moest overwinnen om met gewichten trainen.. niet in het extreem verre grijze verleden dat ik voor het allereerst een sportschool binnen stapte (ongeveer 20 jaar geleden) en er later mee ophield omdat het te saai werd... en ik niet durfde te vragen om een nieuw schema nadat ik op 3x15 uitgekeken raakte.

En vele jaren later toen ik er weer mee begon om het fietsen te ondersteunen al helemaal niet.. toen was ik ook bij het fietsen  van langere afstanden al zowat de enige vrouw. De andere fietste op een tandem met haar man mee.

Kan me er nog steeds slecht een voorstelling van maken waarom het 'eng' zou moeten zijn om tussen mannen te trainen..

Het grappige is dat in mijn huidige sportschool naar verhouding zeer veel vrouwen trainen en allemaal worden ze aan de krachttraining gezet, ongeveer 50:50 apparaten en losse haltertraining. Niemand die er bezwaar tegen heeft of niet durft omdat de rest het óók allemaal doet.
Wij zijn/waren domweg de trendsetters... rest is trendvolger.

Mannen zijn niet zo eng hoor. Het lijken soms zelfs mensen. Ze gaan harder trainen als je in de buurt bent en praten iets luider over wat ze kunnen. Schattig toch?!

En bovendien; als een man naar je kont kijkt ziet hij wat er mooi aan is, als een vrouw naar je kont kijkt is ze op zoek naar iets lelijks...

Zo Pipschen, gaan we nog uit volgende week

Denk je dat je dat nog aan kan ouwe?!

Jou schatje, met gemak en je weet het, al is het in bepaalde omstandigheden wel makkelijk om 10 meter voorsprong te hebben, oh ja, mis je trouwens.

Nooit een punt geweest. Ben begonnen rond de tijd van Erica Mes.

Ik moet wel KT doen, want al die pasjes bij (toen) aerobics e.d. heb ik nooit kunnen onthouden. En de stepper en hometrainer vond ik al direct puur saaaaai.

Ik ben op m'n dertiende ooit begonnen in een kelder, voor een jaartje, en leerde daar al dat al die grote meneren best lief waren ondanks het gebrul, de gorillawearbroeken (jaren negentig, mensen!) en de beslagen spiegels. Op de uni begon ik weer, en heb altijd tussen de mannen gezeten, ook met judo eerder al, dus 'k was het een beetje gwend.. Ik zorgde dat ik goed m'n informatie op orde had, en dus wist hoe dingen moesten (of dacht dat in elk geval). En verder: volhouden! Gewoon blijven gaan, ze zeggen vanzelf hallo. Zeker als je normaal bezig bent.

Om het tweede deel van je vraag te beantwoorden:
Wel loop ik nog altijd aan tegen stomme dingen als mannen die nadrukkelijk geen hallo willen zeggen (" Hallo Noorman, hoe was je wedstrijd?" " SheRu had wedstrijd, en 't ging keigoed"  *nuffige blik mijn kant op, draait zich om, loopt weg* 't 'pfff'  ontbrak), onderhuids knijpen ("Kunjenietluktjenietzogoedbenjevastnietbenjenietsterkgenoegvoor" ) en stupiditeit van allerlei aard, voorbeelden te over.
Die mannen zijn wel uitzonderingen overigens (en meestal niet de meest succesvolle trainingsbazen), 't meerendeel is gewoon een stel toffe haffelaars. Vrouwen heb ik ook weinig problemen mee, er was ooit een meisje waarmee ik stilzwijgend een squatcompetitie hield, compleet met vuil kijken en in je hemdje bent over rowwen. Dat was overigens geheel wederzijds. Totdat ik kwam was zij de sterkste, en toen moesten we allebei het meeste squatten.

En HEEJ! Pipi is terug!

Ik ben 6 maanden geleden thuis begonnen. Na een aantal maanden naar de sportschool gegaan voor 1x per week om oefeningen te kunnen doen die thuis niet konden. (lat pull en seated row bijv.)
Eerst voorzichtig begonnen met het schema van de sportschool. Wat later eens een oefening gewisseld voor 'mijn' oefening. Ik vind niet alle apparaten even fijn en doe dan liever iets met dumbbells.
Toen het niet zo druk was eens 'stoer' een dumbbell squat gedaan en een deadlift. Squats en deadlifts zie ik hier niemand doen overigens. Ook de mannen niet. Iedereen gaat op de apparaten.
De eigenaar wist dat ik thuis ook train en vertelde dat er boven een krachthoekje zou komen. Tja en als die dan af is moet je wel!.

Meestal ben ik daar alleen (beneden ook vaak trouwens. vrijdagavond is niet zo'n geliefde avond om te trainen zeker?). Er staan hele oude apparaten en allerlei bankdrukopstellingen. Een oude smith-machine en een nog oudere standing legpress. Geeft niet, het werkt (denk ik)

Ik houd me voorlopig maar bij de oefeningen met losse gewichten in het krachthoekje. Weet niet zo goed hoe alles werkt en met dumbbells kom ik voorlopig nog steeds verder. Al worden de gewichten voor de gobletsquat wel aardig zwaar om te hanteren. Alternatief is de smith en de standing legpress...

Beneden liggen geen halters en dumbbells tot maar 10 kg. Ik moet dus wel naar boven voor bepaalde oefeningen.

Maakt me verder niet uit wie er is. Ik kan ook stoer doen
Soms denk je een man te treffen die er wel naar uitziet dat hij wat weet. Ik vroeg hem waar je bij de standing legpress de gewichten hangt. Hij wilde dat doen aan de handsteunen om de gewichten los te houden tijdens de oefening...  Dat wist IK nog wel, dat daar geen gewicht aan moet hangen... Hahahaha Oen! Levensgevaarlijke gek!

Volgende uitdaging wordt de dual adjustable pulley. Daar worden nu (op vrijdagavond dan) volgens mijn alleen triceps mee bewerkt )
Eigenlijk wel luxe: een sportschool voor mezelf...

Ik ben er gewoon tussen gaan staan , in het begin kreeg ik wel reactie van ; 'niet te zwaar he' of van jee je bent fanatiek bezig maar dat was denk ik omdat ze nieuwsgierig waren waarom ik het deed of om even ene praatje te maken of zo. Nu zijn ze er aangewend en hoor ik er gewoon bij. Alleen een nieuweling wil me nog wel een (soms met open mond) aanstaren.
Er zijn wel meer vrouwen die fitness doen maar die pakken  vaak de lichtere gewichten of alleen de apparaten voor buik en billen zeg maar.
 
Toen ik begon met kickboksen zat ik eerst in een vrouwen groep maar na een half jaar was ik nog als enige over dus trainde ik altijd met de mannen en toen ik op jiu jitsu zat trainde ik eigenlijk het liefst met mannen omdat die toch net even fanatieker waren en ik daar meer van leerde.
Ik heb er dus niet zoveel problemen mee om tussen de mannen te staan zwoegen en zweten , wat ik wel hinderlijk vindt is dat sommige mannen naar je billen etc. (bv met squaten) zitten te staren op een andere manier dan gewoon aardig dan voel ik me wel eens ongemakkelijk maar gelukkig zijn dat maar enkelen.

Goede morgen.. Ik lees hier stiekem mee, en zie wat aarzelingen om met ijzer te stoeien in de buurt van kerels... Ik loop al effies mee, en wil graag mn mening hierover kwijt... Man of vrouw, wat maakt het uit? In mijn ogen geen verschil, maaaaar vergeet ook niet dat merendeel van de meiskus op de gim meer ronddartelen om gezien te worden. En vaak gekleed gaan in veel te krappe kleding, waar zelfs niet in te sporten valt.. .. Zijn het echter dames, of meiden die er echt aan werken heeft bijna niemand er moeite mee... Zo heb ik zelfs 2,5 jaar met n meid getraint, en eerlijk die ging er echt voor en lachte menige kerel gewoon uit.. Zowel in spiermassa als kracht.. Ik had dan ook heel veel respect voor haar.. Ook met Erica Mes heb ik n aantal keren getraint.. Komen ze om te trainen of om te auwehoeren met elkaar (meidenklubje) Daarin zit n wereld van verschil.. Het is gewoon n prachtig gezicht zo,n meid of vrouw met n volle spiermassa, die haar mannetje staat en zeker als ze geen wedstrijd hoeft te draaien en niet zo droog is.....

Goed punt, en leuk om het eens vanuit de "mannenkant" te lezen.

Mooi om te lezen allemaal. Valt toch op dat de meeste het niet zo 'eng' vinden..

Het zijn hier eerder de mannen die het  'eng' vinden