Naar aanleiding van een gesprek met een vriend die zich afvroeg waarom ik me tot het uiterste uitsloof in het krachthonk , de lol van het strompelend thuis komen en 2 tot 4 dagen spierpijn, het voedingsbeleid etc.
Voor mij is het de kick, de uitdaging, zien hoe je lijf veranderd..maar de daar onderliggende reden toch ook onvrede over mijn lijf. 
Soms wordt gevraagd hoe ver ga je , ik kan daar geen antwoord op geven, als ik nu zou trainen alleen op behoud van de spieren zou de lol er af zijn...dat weet ik wel. De lol voor mij is toch dat ik er toch steeds weer wat meer uit kan halen.
Maar wat ik graag wil weten is; Wat is de reden dat jullie met KT zijn begonnen en wat houd je gaande.
Wat is de lol van gaan tot het naadje en spierpijn, afzien , voeding etc..
 

Ik vind er helemaal geen zak aan eigenlijk.

Ok dan nu maar even zonder gekheid, op het moment dat je uit zou moeten leggen waarom ik in elk geval doe wat ik doe dan is het denk ik tijd om mijn sporttas een rotschop te geven.
 
Het zou namelijk impliceren dat er een excuus moet zijn om deze sport te beoefenen en die  is er wat mij betreft niet. Ijzer tillen zit in je bloed en bij mensen bij wie het niet in het bloed zit hebben dan denk ik motivatie van externe factoren nodig om tot die drive te komen. Ze trainen ofwel alleen voor het uiterlijk of alleen maar om kracht en putten daar hun motivatie uit.
 
Ik heb dat niet om de doodeenvoudige reden dat ik nooit meer de gewichten zal tillen dat ik ooit getild heb, ik zal ook niet het uiterlijk krijgen van een jonge god of een pro bodybuilder, dus zouden er voor mij dan geen redenen zijn om te trainen.
 
Ik train om het trainen, omdat het zo leuk is om te doen, ongeacht de resultaten, zoals ik al aangaf het zit in je bloed, ik zou doodongelukkig worden als ik geen stang meer op mijn traps zou mogen leggen om te kniebuigen, ik zou doodongelukkig zijn als ik geen stang met een flink gewicht meer zou deadliften. En zo kan ik nog wel even doorgaan, ik kan ook zielsgelukkig worden van een goede set kickbacks en ja de puristen hier, jullie kunnen mijn 48 jarige kont kussen. Ik kan ook genieten van lekkere isolatieshit omdat ik van trainen met gewichten hou en geen oefening schuw.
 
Ik heb het wel eens omschreven dat als ik met mijn sporttasje in de hand door het stoffige gangetje loop van die oude klerezooi hier wat zich sportschool noemt, met de vergeelde posters aan de muur en ik hoor het gerammel van schijven, de geur van oud ijzer en zweet, dan begint Hernke zijn ouwe mannenhart sneller te kloppen en raak ik opgewonden en begin te stuiteren. Donder op allemaal en zeik niet aan mijn harses, ik wil kniebuigen, zweten, grommen, pijn hebben, ongeacht of ik nou nog een strak beachboylijf krijg of ik nog pr's maak. Lekker belangrijk. Ik train, ik zweet, ik heb pijn, dus ik leef en geniet met volle teugen.
 
En ook nog afgezet tegen de maatschappelijke discussies van tegenwoordig, of je nou groen, geel, zwart, paars, moslim, jood en in what the fuck voor een hokje je iemand ook wil stoppen, daar binnen in die sportschool is iedereen gelijk en zijn we allemaal trainees en daar en ik durf ook bijna te zeggen alleen daar ben ik volkomen gelukkig, nou ja en in een gezellige bruine kroeg vol met lekkere euh vrouwen dan.

De reden dat ik ooit ben begonnen met gewichten was om wat sterker te worden voor een andere sport.
 
De reden dat ik nu na al die jaren nog train is simpel, ik vind het gewoon fijn om te trainen, punt. Alle effecten die ik nu nog ondervind zijn voor mij in weze meegenomen bijeffecten van iets waar ik plezier aan beleef.
 
IJzer Goeeeed !!!

Hermke


Ik vind er helemaal geen zak aan eigenlijk.

 

 
OT: ik ben het gaan doen omdat ik niet meer verder kon met ballet, daardoor viel ik 2 jaar in een "sport gat" omdat ik niets anders wilde doen en niets anders wist te doen.
Ik zag mijn lijf zienderogen en in rap tempo achteruit gaan, en ongelooflijk middelbaar worden.
Toen heb ik mezelf een schop onder mijn kont gegeven en heb gezocht naar een sport die dat probleem het snelst zou aanpakken........en dat was kt.
En ik vind het heerlijk!
Soms als ik amechtig hijgend en zwetend rust neem tussen een set, denk ik bij mezelf "wat doe je jezelf aan". Hahaha, en ga vervolgens vrolijk verder.

See sig
Als ik een dag (rust dagen niet meegerekend)  niet getraind heb ben ik de volgende dag chagrijnig 
 
Ook ik ben begonnen met BB om mijn benen sterker te laten worden in verband met voetbal,
voetbal doe ik al een tijd niet meer ben nu gewoon verslaafd aan BB !

Ik ben begonnen (na 15 jaar sport-rust) toen ik problemen kreeg met mijn hele lichaam door te veel werken/te weinig bewegen. Zelfs lopen ging niet meer normaal. Dat krijg je als je van 8.00 tot 22.00 uur zit, ook in het weekend. Toen heb ik mijn leven drastisch omgegooid, ben gaan afvallen, groepshuppelcardio, en spinning. Maar al snel ging ik steeds vaker het krachthok in, en ben daar uiteindelijk gebleven. Nu, na een jaartje sebatical ben ik weer langzaam begonnen. Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Het zal nog even rustig aan blijven door een cursusje hier en daar, maar daarna ga ik weer knallen!
Als ik train voel ik me toch een stuk beter, zelfverzekerder ook.

Ik was met boxen degene met astma en kleine longetjes, maar kon de krachtdingetjes op 't einde wél volhouden. Mijn logica: als ik gewoon nóg sterker wordt, hoef ik niet zo te wurgen en zwoegen op de duur toestanden. Maar ja, va 't een kwam 't ander, en had vond KT véél leuker dan boksen.

Ik ben ongeveer een week later begonnen nadat ik (in 2004) gestopt ben met roken. Ook was ik aan het afvallen. Om niet in een strijd te komen tegen ongezonde eetgewoonten en roken besloot ik een strijd voor een gezond en goeduitzend lijf te voeren door actief te worden om vet te verliezen en spieren te kweken (en natuurlijk: een niet-roker te worden i.p.v. een roker die niet rookt.)  Voila, in mijn buurt was een sportschool en ik werd hevig aangetrokken mijn droom te verwezelijken en mijzelf te doen verbazen... 

Eerst was de KT ondersteunend aan vechtsport, later is de vechtsport op een lager pitje geraakt en nu train ik omdat ik het van belang vind om sterk te zijn en goede conditie te hebben. Daarbij voel ik me dan ook lekkerder in mijn vel.
 
Fysieke winst die ik behaal is daarvan een welkom gevolg  

ik moet gewoon eerlijk zeggen.. ik ben geen bodybuilder. Ik heb daar de bouw niet voor. Maar al sinds ik als jongen een gebouwtje binnen liep waarop op de gevel een hele grote afbeelding van Jerommeke stond en daarbinnen gerard dupris bezig was vind ik grote gespierde lichamen mooi. Waar velen het afgrijselijk vinden om ruggen te zien zo breed als een vliegdekschip, zeg ik alleen maar, schitterend!
 

ik train vooral voor het plezier vind het gewoon leuk om 4-5 x in de week naar de gym te gaan en daar ff lkkr uit te sloven en dan te zien dat ik vooruit ga en om de zoveel tijd extra gewciht kan pakken een uitdaging voor mezelf! en natuurlijk is het leuk als mensen zeggen je ziet er goed uit of wow jij word breed  

Het is geen excuus maar een reden om iets te doen en zo te lezen heeft iedereen een reden/motivatie om aan kt te doen. ( in principe is het zo dat je alleen iets doet als het je wat oplevert , je hebt altijd een reden voor iets wat je doet ook al ben je je dat niet altijd bewust)
Kijk wij vinden het met zn allen geweldig om te doen , maar voor de buiten wereld is het soms onbegrijpelijk. Wat hun probleem is natuurlijk . Maar zelf was ik ook wel nieuwsgierig naar de motivaties.
Wat ik er oa uithaal is toch vooral het plezier wat er aan beleeft wordt en ik denk dat dat ook het belangrijkst is.

De directe reden nu is vetverlies, maar ook vroeger toen ik dat nog niet (hard) nodig had heb ik een hele tijd aan fitness gedaan, gewoon omdat ik het leuk vond om te doen.
Toen was het vooral leuk om te merken dat je sterker wordt, nu uiteraard ook, maar het verschil gaan zien in je lichaam is ook erg gaaf.

Heb mijn hart eraan verloren ging eens mee met een vriend om te gaan trainen maar reed toen liever met de fiets.
Plots begint een andere vriend met een gym en ging ik om hem wat te steunen en van het ene kwam het andere, nog steeds verslaafd aan het ijzer

Het resultaat dat het geeft en je regelmatig in het zweet werken, geeft mij veel voldoening. En het is voor mij ontspanning!
 

Ik kan niet meer zonder.
Zal ooit eens begonnen zijn omdat ik het wel mooi vond om breder en sterker te worden, maar dat punt is al lang en breed vervlogen.
 
Als ik niet meer kan tillen word ik ongelukkig. Misschien wat kort door de bocht, want er kunnen nu eenmaal situaties in je leven ontstaan waardoor het niet meer kan (en dan zal je toch verder moeten).
Zolang het kan, blijf ik het doen.
 
(enne, zwaar trainen maakt nu eenmaal stofjes aan in je lichaam die verslavend zijn... )

ik ben er eigenlijk mee begonnen omdat ik heel mijn leven graatmager was, en blijf er mee doorgaan ook omdat ik er verslaafd aan geworden ben, eoals nu, heb een pechperiode achter de rug, maar train alweer duchtig bovenlichaam ( benen moeten nog tijdje wachten, ernstige voetblessure door van een trap te vallen), en zie dat mijn bovenlijf ( vooral armen en borst) er zelfs op vooruitgaan omdat ik ze nu 2x/week train door de benentraining die voorlopig wegvalt, zo'n dingen zorgen ervoor dat je blijft doorgaan he, verlang nu al tegen dat ik weer kan squatten en deadliften

Je moet je log weer bij gaan houden Frankie en snel ook anders straf heur.

Ik ben van jongs af aan al geboeid door kracht, zonder dat ik wist dat er krachttraining met gewichten bestond. Eigenlijks heb ik het aan mijn vader te danken, hij was mijn inspiratie tot kracht en uithouding en nogsteeds.