Aangezien er enkelen zijn die moeite hebben met Engels, post ik deze keer in het Nederlands.
De reden waarom er Engels werd gesproken is omdat Mike geen Nederlands spreekt. Aangezien de kans klein is dat Mike op dit forum terug komt kunnen we daarom net zo goed in het Nederlands doorgaan;
@ Oxy; Het is helemaal niet erg dat je geen perfect Engels spreekt; Engels is mijn moedertaal ook niet, echter wat mijn moeder mij wel heeft geleerd is anderen net zo te behandelen als je zelf ook behandeld wil worden. Het kan wel eens zo zijn dat je in de hitte van de strijd dat wel eens vergeet en over en weer uitlatingen naar elkaar doet (waar je later spijt van krijgt), echter het hoeft ook niet meteen een
"Jerry Springer Show" te worden, en het is al helemaal niet gepast om achter iemands rug om het over zijn fellatio technieken te hebben, zonder dat degene in kwestie hierin gekend wordt en zich kan verdedigen. Je hebt een zeer denegrerende mening over de eigenaar van de website;
www.ergogenics.org, terwijl je zelf aangeeft uitsluitend op die webssite gekeken te hebben naar informatie over prionziektes. Dit gedrag is op zijn minst al tegenstrijdig te noemen.
Ik kan je wel vertellen dat ik persoonlijk veel nuttige informatie van die site heb afgehaald. Je zal wel een reden hebben waarom je zo denkt over Willem Koert, echter jouw uitlatingen als
"that cocksucker of ergogenics is a rebel" heeft geen toegevoegde waarde aan een stukje kwaliteit op dit forum. Als je last hebt van Gilles de la Tourette Syndroom dan verwijs ik je naar sjonnies website , wat beter past bij jou niveau en waar je je zeker zal kunnen uitleven;
http://www.sjonnie.com/gilles.htm @soulreaver; Je hebt gelijk; Mike en ik hebben elkaar niks meer te zeggen. Ik ben van mening dat hij dat supplement om morele gronden uit zijn assortiment zou moeten halen omdat ik inmiddels op internet bewijsmateriaal heb gevonden uit twee onafhankelijke bronnen, waaruit blijkt dat meerdere professoren hebben aangetoond dat niet alleen hypofyses van runderen maar ook eveneens van varkens tot risico materiaal behoort, en CFJ ziekte kan overbrengen op de mens.
http://www.cyber-dyne.com/~tom/mad_pigs.html#Dietary http://www.iht.com/IHT/BJ/00/bj083100a.html In die zin heb je gelijk dat we deze topic kunnen sluiten, want jammer genoeg gaat Mike gewoon door met verkopen, ongeacht of het schade toebrengt aan zijn medemens.
Mijn respect krijgt hij in elk geval niet. Ik kan wel een nieuwe topic openen met als titel:
" Wat is de oorzaak van prionziektes zoals BSE/Scrapie/PSE bij dieren, hoe kunnen deze ziektes op de mens overgebracht worden en welke maatregelen nemen de diverse regeringen om ons daarvoor te beschermen" , echter niemand zal dat straks in verband brengen met een potentieel gevaarlijk supplement "Secretagogue-1" wat wel vrij op de markt te koop is. Dit forum heeft gemiddeld tussen de 200 en 250 bezoekers per dag! Daarom ben ik blij dat deze topic open blijft. Al was het alleen al als waarschuwing voor de jongere generatie, die serieus bezig is met hun sport. Juist diegenen die niet aan de anabole steroiden willen, zijn eerder geneigd naar dit soort alternatieven te grijpen, die achteraf vele malen gevaarlijker blijken te zijn.
Het mag dan wel zo zijn dat de wetten in Nederland streng zijn, en hier geen cadavers van koeien, schapen en varkens verwerkt mogen worden tot veevoer,
in de USA is dat pertinent NIET het geval. Daar wordt jaarlijks 1.000.000 vee geslacht, waarvan er 300.000 door hun hoeven gaan wegens onduidelijke redenen, en besmet kunnen zijn met BSE. Deze "downer cows" worden verwerkt tot veevoer, dat weer gevoerd wordt, niet alleen aan hun soortgenoten, maar ook aan varkens, schapen en kippen. Zo komen ziektekiemen terug in de voedselketen. In de USA stoppen fabrikanten bovendien dierlijke hypofyses in supplementen, die vervolgens
wel via internet Nederland binnen komen.
Dat bewijs vind je hier;
http://www.1fast400.com/?products_id=523 http://www.primev.com/pro000049.htm http://www.powersupplements.com/hgh.htm http://thehormoneshop.to/secretagogue1.htm http://www.bodybuilding.com/store/mhp/secret.html (In Nederland behoren dierlijke hypofyses tot risico materiaal en dienen door een destructiebedrijf vernietigd te worden).
Daar schuilt nu precies het gevaar. En niets vermoedende tieners van 16-17 jaar kunnen daar de dupe van worden. Heeft iemand eenmaal CFJ ziekte dan kan dat via bloedtransfusies overgebracht worden op andere mensen. Dit is nu actueel nieuws op de BBC;
http://news.bbc.co.uk/2/hi/health/3599005.stm Er zijn 300 mensen aangeschreven die bloed hebben gekregen van iemand die inmiddels is overleden aan CFJ ziekte; nou ben je dan blij?
Het verschil tussen andere schadelijke produkten, die op de markt verkrijgbaar zijn, zoals sigaretten, alcohol en drugs is dat bij dit product de gevolgen niet meer omkeerbaar zijn. Iemand die CFJ heeft sterft gegarandeerd, dus voorkomen is de enige mogelijkheid, daar er voorlopig geen sprake is van genezen! Hier zie je een soortgelijkverschijnsel als bij AIDS, waarbij iemand de ziekte bij zich kan dragen maar nog geen symptomen vertoont (seropositief), echter seropositieven kunnen de ziekte wel overbrengen op anderen. Zowel bij CFJ als AIDS is het zeker dat je er uiteindelijk aan dood gaat.
Gezien de lange incubatietijd komen dat soort problemen nu pas aan het licht, terwijl zo iemand misschien in de 80-er jaren besmet vlees heeft gegeten.
Het blijkt dat het gebruik van pesticiden in combinatie met Mangaan de werkelijke oorzaak is geweest, waardoor koeien BSE kunnen krijgen. Toen Mark Purdey dit aan het licht wou brengen werd zijn ranch in de brand gestoken.
http://www.eionews.addr.com/organop/organop.htm http://www.purdeyenvironment.com/Woffinden0001.htm http://www.purdeyenvironment.com/times%20mag%20Brig%20Mark.htm http://www.purdeyenvironment.com/George%20Monbiot%20article.htm http://www.purdeyenvironment.com/BBC%20Mad%20cows%20and%20an%20Englishman.htm http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=12699706&dopt=Abstract Ook werden geleerden die de ziekte van Alzheimer met de ziekte van CFJ met elkaar in verband brachten, koelbloedig vermoord;
http://www.mercola.com/2001/feb/4/insecticides_mad_cow.htm Zij ontdekten dat hun patienten, waarvan zij eerst dachten dat ze Alzheimer hadden, achteraf ziekte van CFJ bleken te hebben. Mocht dit uitkomen dan kon dat weleens het faillisement betekenen van een aantal pharmaceutische reuzen, die vele claims aan hun broek zouden krijgen, en dus werden ze geliquideerd en het bewijsmateriaal werd vernietigd. Aangezien het voor mij nog niet bekend is of ICI's Phosmet Organo Phosphate gebruikt mag worden , kunnen gezonde koeien,
ook in Nederland, nog steeds blootstaan aan de werkelijke oorzaak van BSE. Zelfs in Nederland met haar strenge procedures kan het niet voorkomen worden dat koeien BSE krijgen, het meest recente geval dateert van 29 maart 2004;
http://www.minlnv.nl/bse/ Ook sommige producten tegen hoofdluis kunnen Organo Phosphate bevatten, die later in sommige omstandigheden Alzheimer of ziekte van CFJ bij mensen kan veroorzaken. Voor degenen die zich willen orienteren op dit soort producten verwijs ik naar deze website;
http://www.mapperleyplains.co.uk/oprus/ops_file.htm De geschiedenis van BSE, de gekke-koeienziekte, houdt het midden tussen 'The X-files', 'The Exorcist' en 'Van gewest tot gewest'.
Allemaal mediahype? Nee. Eerder een prionische tijdbom als souvenir van de liberale jaren tachtig. Toen de Australische arts Vincent Zigas zich in 1950 tussen de Papoeastammen van Nieuw-Guinea vestigde, stuitte hij al snel op een geheimzinnige ziekte die de inheemsen 'kuru' noemden, oftewel de trilziekte. Het was een ziekte die via het centrale zenuwstelsel in de hersenen sloeg. Eenmaal geïnfecteerd vond er een soort domino-effect plaats in de hersenen, dat binnen een periode van twee maanden tot drie jaar leidde tot een gewisse dood. Een voor een bezweken de gezonde hersencellen, waardoor de hersenen in het fatale stadium nog het meest leken op 'een grote spons of een Zwitserse kaas'. De getroffenen konden niet meer lopen, eten of praten, vielen ten prooi aan een soort instant dementeringsproces, en trokken uiteindelijk stuiptrekkend en schaterlachend de dood in.
Zigas wist zich geen raad. 'Was het een onzichtbare moerasdamp die deze mensen doodde?' schreef hij later in zijn boek The Laughing Death: The Untold Story (1990). 'Was het een onbekende epidemische werking van atmosferisch-kosmisch-terrestische aard, alles doordringend, onverbiddelijk, in hen sluipend, dat hen vergiftigde en doodde?' De plaatselijke autoriteiten probeerden verspreiding van de ziekte tegen te gaan door stammen die aan kuru leden, te isoleren in hun kampen. Het idee was dat kuru op een of andere manier genetisch bepaald was en erfelijk werd overgedragen.
Voor zover kon worden geregistreerd, stierven er 2500 mensen in Nieuw-Guinea aan kuru. Achteraf kwam de wetenschap met de stelling op de proppen dat kuru werd veroorzaakt door een ritueel kannibalistisch begrafenisritueel onder de inheemsen. Door sacrale consumptie van de hersenen van de overleden dierbaren zou de ziekte zijn ontstaan. Met het verbod op dergelijke laatste-avondmaalachtige bijeenkomsten verdween begin jaren zestig ook de kuru uit Nieuw-Guinea.
Het was de eerste confrontatie met een nieuwe ziekte die later beter bekend werd als bovine spongiforme encephalitis (BSE), ook wel de gekke-koeienziekte genaamd. Bij schapen komt de ziekte ook voor. Daar heet ze scrapie, een epidemische aandoening die sinds de jaren veertig regelmatig de schapenpopulaties teistert. Ook herten en antilopen kennen een variant ervan. Bij mensen heeft dezelfde fatale aandoening diverse namen meegekregen: naast kuru zijn dat de ziekte van Creutzfeldt-Jakob en de ziekte van Gerstman-Straüssler-Scheinkel, twee vooralsnog zeer spaarzaam voorkomende ziekten. Ook een erfelijke vorm van slapeloosheid is volgens de experts BSE-gerelateerd. Over aard en wezen van dit vernietigende syndroom wordt in de wetenschap nog steeds fel gestreden, ongeveer volgens dezelfde hopeloos verdeelde polemische paden die de aids-discussie nu al jaren markeren.
Begin jaren tachtig verpletterde de Amerikaanse biochemicus Stanley Prusiner alle voorgaande theorieën over de BSE-besmetting door te stellen dat deze niet door een virus, maar door een eiwitstoring werd veroorzaakt. Prusiners zogeheten 'prionentheorie',
aanvankelijk door iedereen bespot, won langzamerhand veld. Inmiddels is dit idee gemeengoed geworden, maar vorige week kwam een Franse onderzoeksploeg onder leiding van neurovirologe Corrine Lasmezas met een onderzoek waarbij Prusiners theorie met succes bleek te kunnen worden weerlegd. De Fransen opperen dat er wel degelijk een onbekend virus aan het werk is, al kunnen zij niet achterhalen welke. Daarmee leek het hele BSE-onderzoek weer terug naar af te zijn gegaan, totdat Mark Purdey inmiddels het tegendeel wist te bewijzen.
Het was de Amerikaanse viroloog Carlton Gajdusek die in 1966 na lang onderzoek in Nieuw-Guinea met een these kwam waarbij alle voornoemde ziekten de takken van dezelfde boom werden genoemd. Gajdusek, werkzaam bij het National Institute of Health, bewees bovendien dat kuru niet perse een genetisch gepredestineerde aangelegenheid was. Hij slaagde erin kuruweefsel te implanteren bij chimpansees, die de ziekte vervolgens ook verder ontwikkelden.
Zo werd voor het eerst gewezen op de grote besmettingsgevaren van het tot dan toe in duisternis gehulde syndroom. Met deze nieuwe bevindingen kon er een begin worden gemaakt met preventieve maatregelen. Gajdusek kreeg er in 1976 de Nobelprijs voor. (Aan Gajduseks voortrekkersrol in het BSE-debat kwam overigens onverhoeds een einde. De FBI sloeg de professor op 4 april 1996 in de boeien op beschuldiging van pedofilie. Een van de meer dan vijftig kinderen die hij tijdens zijn verblijf in Nieuw-Guinea adopteerde en naar de Verenigde Staten meenam, een inmiddels 26-jarige man, had beschuldigingen in die richting geuit.
Gajduseks laboratoriumproeven werden enige jaren later in het echt herhaald. In wat tegenwoorig de Slowaakse Republiek heet brak een kleine epidemie uit de ziekte van Creutzfeldt-Jakob, vernoemd naar twee Duitse artsen die in de jaren twintig melding maakten van een zeldzame aandoening van het centrale zenuwstelsel en de hersenen. In het gebied werden veel schapen gehouden, onder welke ook scrapie was gesignaleerd. Er moest sprake van een verband zijn, maar hoe? Door het onderzoek van Gajdusek en anderen was in ieder geval bekend dat er een relatie bestond tussen BSE-achtige aandoeningen en het eten van kadavers. Er kwamen strenge regels in de agrarische industrie om te voorkomen dat er langs deze weg besmettingen plaatsvonden.
Toch ging het mis. En dat is een wanprestatie die in de eerste plaats op het conto mag worden geschreven van Margaret Thatcher en haar vrije-marktideologie. Gelijk vanaf het moment van haar aantreden in Downing Street in 1979 schermde Thatcher met de noodzaak om overal in de noodlijdende Britse economie 'dood hout' weg te kappen. Dat gold voor de macht van de vakbonden, de sociale zekerheid, en ook voor de interne marktafspraken en -voorwaarden in de agrarische industrie. De prijzen moesten omlaag en de produktie omhoog. Het Britse rundvee moest ook in de vaart der volkeren mee. Om de prijzen te drukken, werden diverse toezichtsmaatregelen uit de wet geschrapt. Een ervan behelsde dat er bij de bereiding van zogeheten 'krachtvoer' - een ook elders in Europa allengs aan populariteit winnend mengsel van granen en slachtafval dat de melkproduktie van koeien ten goede kwam - voortaan een oogje dicht zou worden geknepen om een en ander vlotter en vooral goedkoper te doen verlopen.
Voor 1980 kregen koeien ook we leens tot pulp gedraaide schapenkadavers (mogelijk met scrapiebesmetting) te eten, maar tot infecties had dat tot dan toe niet geleid. De reden daarvan was dat de schapenkadavers eerst werden schoongemaakt met vloeistoffen als
ether, aceton en butanol. De regering-Thatcher vond die kostbare produktiemethode echter uit de tijd en verving die door een aanzienlijk goedkopere zuiveringsmethode, te weten verhitting. Helaas zag men daarbij een studie van de Universiteit van Edinburgh uit 1965 over het hoofd. Daarin stond dat de (nog onbekende) stoffen die de schapenziekte scrapies veroorzaakten, met chemicaliën succesvol konden worden bestreden, maar dat ze zelfs bij een
verhitting van 138 graden Celcius moeiteloos standhielden.
In 1986 werd het de Britten duidelijk dat er een gevaarlijke besmettelijke ziekte was uitgebroken in hun koeienbestand. De ziekte BSE was officieel geboren. Vermoedelijke oorzaak: het voeren van koeien met besmet schapenvlees. Binnen vier jaar waren er 16.618 Britse koeien geslacht, en dat was nog maar het begin. Het aantal met BSE besmette koeien in het Verenigd Koninkrijk liep in 1996 op tot bijna 170.000. Een bedrijfstak die tot dan toe goed was voor een omzet van zeven miljard dollar per jaar, lag in één klap op zijn gat. De Britse Conservatieven hielden tot het bittere einde vol dat BSE grotendeels een hysterische mediacampagne was, aangewakkerd door Brits-vijandige krachten in Brussel en omstreken.
Toch bleek onlangs dat de Europese Commissie onder leiding van Jacques Delors nog in 1990 overtuigd was van de noodzaak om zo min mogelijk ruchtbaarheid aan BSE te geven. Een pas recent uitgelekt protocol van de commissie dringt aan op een pr-strategie waarbij 'ongunstige marktreacties' dienen te worden vermeden met behulp van 'koudbloedigheid' en 'het terughouden van informatie'. Dat was kennelijk een aanmoediging voor de Britse regering om het BSE-drama waar mogelijk te kleineren. Landbouwminister John Gummer voerde voor de camera's zijn dochter demonstratief enkele hamburgers. Later zou John Major op dezelfde manier campagne voeren.
Terwijl de Verenigde Staten en Europa een ban op geïmporteerd Brits rundvlees hanteerden, verkondigde Major dat de zaak hopeloos was opgeklopt door de media en dat er geen moment mensenlevens in gevaar waren geweest. Ook dat bleek ijdele hoop. In februari 1996 overleed de 21-jarige Peter Hall aan de ziekte van Creutzfeldt-Jakob. Hall was nota bene vegetariër. Hij had de BSE-besmetting opgelopen in zijn vroege jeugd, toen hij nog wel hamburgers at. Acht andere jonge Britten stierven dat jaar aan dezelfde ziekte, die tot dan toe aan bejaarden voorbehouden was.
Sindsdien hebben tal van geleerden de mening verkondigd dat dit nog maar het topje van de ijsberg is. BSE mag door rigoureuze slachtmaatregelen, die soms uitmondden in rituele massaoffers, wellicht zijn teruggedrongen, de ziekten die mensen eraan kunnen overhouden zijn dat zeker niet. Gegeven de lange incubatietijd van BSE-gerelateerde aandoeningen (er wordt hier en daar zelfs gesproken van twintig jaar!) valt daar nog geen zinnige schatting van te maken. In ieder geval zou zo'n mogelijke toekomstige uitb arsting van BSE niet tot het Verenigd Koninkrijk beperkt blijven. Daarvoor was het Britse rundvlees te lange tijd een populair exportprodukt,
ook richting Nederland. Beangstigend is dat veel Britse boeren in het begin van de BSE-crisis hun koeien snel naar de slachterij brachten, om zo nog het volle pond op te strijken. De lage schadeloosstelling die de Britse regering voor het aangeven en laten afmaken van een met BSE besmette koe over had, stimuleerde dat gedrag.
De destijdse opschudding in Nederland over een al dan niet BSE-besmet Galloway-kalf is dan ook lang niet zo overdreven als sommige commentatoren willen doen geloven.
Het lijkt eerder alsof Nederland bezig is aan een inhaalmanoeuvre in realiteitszin. In Frankrijk en Italië is de consumptie van rundvlees teruggelopen met veertig tot zelfs zestig procent. Ook in de Verenigde Staten - home of the hamburger - is zo'n daling in gang gezet sinds Oprah Winfrey voor tv verklaarde nooit meer een Whopper of Big Mac te zullen nemen.
En hele nieuwe generaties vegetariërs springen uit de grond. In Nederland, zo blijkt uit recente cijfers van het Produktschap voor Vee, Vlees en Eieren, begint dat proces nu pas een beetje op gang te komen. In 1996, toen er in Nederland toch maar liefst 64.000 haastig door de Channel getransporteerde Britse koeien naar de verbrandingsovens werden gebracht, at de gemiddelde Nederlander 19,2 kilo rundvlees (tegen 44,4 kilo varkensvlees), ongeveer even veel als twee jaar daarvoor. 'De enige verschuiving die wij zien is dat de mensen steeds meer kiezen voor een lapje vlees dat in een mum van tijd gaar is', aldus het instituut in een toelichting.
Dat is wellicht een fraai staaltje van understatement, maar kan tegelijkertijd worden uitgelegd als een mentaliteit van - letterlijk - alles slikken. Een beetje meer hysterie is hier wellicht op zijn plaats. (Het bovenstaande is mede tot stand gekomen met informatie van Rene Zwaap en Mark Purdey (mijn dank hiervoor))
(With gratefull thanks to Rene Zwaap and Mark Purdey)
< Message edited by Raymond Han -- 30/4/2004 22:54:55 >