Een maand terug ben ik met hardlopen gestruikeld, ik kreeg waarschijnlijk een black-out of korte bewusteloosheid.....in elk geval ben ik keihard op mijn hoofd gevallen. Gelukkig zag een man het gebeuren, en hij begon aan me te trekken en probeerde me omhoog te trekken. Hij zei dat ik ongecontroleerd was gevallen (niet opgevangen met handen of zoiets) en ik was dus afschuwelijk neergekomen: grote hoofdwonden, vreselijk bloeden, tanden los, in de war etc.....
Die man is met me meegelopen naar huis (ik was nog niet zo ver weg), ik mocht zijn jas aan want ik trilde letterlijk helemaal en was zo koud van de shock. Hij was met de fiets, dus kon verder niks doen maar hij stuurde me wel naar het ziekenhuis. Ik ben dus zelf in de auto gestapt en naar het ziekenhuis gereden (hoezo buurman vragen?), daar werd ik meteen opgevangen en onderzocht, en ook meteen doorgestuurd naar de weekendtandarts omdat hij voelde dat mijn tanden los zaten en er misschien wel meer aan de hand was met mijn kaak.
Dus later op de dag met de auto weer naar de tandarts in Den Haag (weekend!).
Wortels gebroken etc, maar meer kon hij niet zien want alles was opgezet en dik in mijn gezicht en mond.
De volgende dag was alles gezwollen, en rood/blauw/geel etc en strak van de korsten, ik heb er een paar weken heel eng uitgezien.
 
Dat heelde allemaal snel maar ik heb ook een hersenschudding en moet het rustig aan doen (mag deze week weer 3 uurtje werken per dag en zie er zelfs tegenop) want daarna ben ik doodop. Ik slaap heel veel, 's middags en 's avonds om half 9 de hele nacht aan een stuk. Na een paar uur werken wil ik alleen mijn bed in.
Vanochtend dacht ik: ik wil sporten, ik word gek. Dus ik ben gaan spinnen een uur. De muziek was keihard, maar het sporten was lekker. Toch redelijk ingezet, zat op 90%  hartslag op momenten.
Thuisgekomen werd ik koud en doodmoe, hoofdpijn. Wat gegeten en mijn bed in.  De hele middag in bed gelegen. Ik voelde me zo moe, depressief en bang, hoofdpijn...............bang dat het niet overgaat.....hoelang het allemaal gaat duren.........ik wil alles wel, maar iets te veel en ik ben de rest van de dag een moe en onzeker wrak dat alleen in bed wil liggen met dekbed over mijn hoofd.
Hoelang kan dit duren?

Ik heb als 4 jarig meisje een auto ongeluk gehad, ik op mijn fietsje en een auto die me van achteren aanreed. Ik had een grote hoofdwond en een lichte hersenschudding. Wat ik me daar nog van herinner is dat ik vreselijke hoofdpijn had, misselijk en braken, kon geen licht en/of harde geluiden verdragen. En ik was met een kleine 2weken weer boven jan.
 
Wat jij omschrijft klinkt eerder als een zware hersenschudding.
 
Dit is wat wikipedia erover zegt; http://nl.wikipedia.org/wiki/Hersenschudding
 
Ik kan je dus niet helpen maar wil je wel veel sterkte wensen en ik hoop dat er snel verbetering optreed!

Volgens mij heb jeje een beetje teveel ingespannen en daar een weerslag van gekregen. Beter was geweest een kwartiertje denk ik, rustig aan opbouwen. Als je teveel wilt zal het nog langer gaan duren vrees ik.
Weet niet meer precies hoe lang het bij mij geduurd heeft, denk een week of twee maar ik had dan ook maar een lichte hersenschudding.

Joh.. wat een bericht! Ik vind het echt beroerd voor je!
 
De hersenstichting zegt:
Een hersenschudding gaat meestal voorbij zonder restverschijnselen.Soms heeft de patiënt nog enige tijd last van één of meer van de volgende verschijnselen: vermoeidheid, hoofdpijn, duizeligheid, angsten, snel geïrriteerd zijn, overgevoeligheid voor licht en geluid, oorsuizen, gehoorverlies en geheugen- en concentratieproblemen. In deze periode is bedrust niet nodig, maar is het wel verstandig het wat rustig aan te doen.
Vrijwel elke patiënt met deze restklachten heeft een goede kans om geheel te herstellen. Het herstel vergt wel tijd (vaak langer dan de patiënt zelf inschat) en de klachten kunnen lang - soms enkele maanden - aanwezig zijn. Het kan zinvol zijn om bij (vragen over) klachten contact op te nemen met de huisarts of de neuroloog.
 
Zo te zien zijn je klachten "normaal" en zou je nog wat geduld moeten hebben want het heeft meer tijd nodig . Misschien beginnen met 3 uurtjes om de dag werken
 
Je wonden zijn geheeld, zei je. Zitten je tanden ook weer vast inmiddels? Is er aanleiding gezien om een EEG te maken of doen ze dat niet als je "zomaar een keertje" tegen de vlakte gaat?
 

Dat is even een klap geweest, zowel letterlijk als figuurlijk.
Voor iemand zo actief als jij is het moeilijk om stil te zitten: denk dat Gert en Sis het bij het rechte eind hebben. Kleinere stappen zetten met het weer gaan sporten en met werk is het idd ook geen gek idee om om de andere dag te gaan werken.

Ik heb destijds best lang moeten herstellen van m'n aanrijding (ik was de fietser in 't verhaal, overigens en had een zware hersenschudding en mijn blokjesbeugel door mijn lip. Mij staat ook iets voor van een schedelfractuur(tje?)). Gelukkig in de zomervakantie, want ik heb een week of vijf, zes, op bed gelegen. Ik kon geen fel licht aan, was overemotioneel -voor mijn doen- en startte superrustig weer op. LAter traden er nog wel gekke dingen op, overigens, zoals niet alleen naar huis willen/durven fietsen enzo, en onverklaarbare agressie die ik voorheen niet had, ook ging paardrijden moeilijk, ik dacht het wel weer even te kunnen. Nop. En dat zijn de dingen die ik zelf nog weet, als je 't mijn moeder en docenten destijds vraagt, weten ze vast veel meer.
 
Al met al, jezelf véél meer in acht nemen dan je al die tijd dacht. Meer rusten, minder prikkels, ik kan me overigens ook  herinneren niet tv te hebben gekeken in die periode. En laat een EEG maken. 

Bedankt allemaal.
@Sis:nee, mijn tanden zijn niet geheeld. De wortels van mijn voortanden waren gebroken. De eerste paar weken konden ze niks doen omdat alles gezwollen was (ook in mijn mond) en ik onder de korsten zat. Afgelopen week is er een model gemaakt voor een prothese en de volgende dag zijn mijn tanden getrokken. Nu loop ik met een prothese in mijn mond. Echt vreselijk: gehemelte met die tanden eraan.
Over een half jaar tot een jaar (ligt aan de genezing) als de wonden goed genezen zijn, en mijn mond er naar toe is 'gegroeid' krijg ik (nou ja,is wel kostbaar) 2 implantaten.
 
Dat EEG is een goed idee. Ik ben momenteel heel duizelig continu en voel me niet goed. Die spinning is echt te veel geweest, waarschijnlijk vooral de harde muziek. Ik hoop niet dat dit gevolgen heeft voor de lange termijn. Ik kan wel huilen. Ik ben ook best bang hoe het verder gaat.

Maak een beter plan dan alleen de EEG. Trek de stekker uit je tv, plan dutjes, en licht mensen in je omgeving in dat 't dus nog niet zo goed gaat als je dacht -of als zij denken-, vraag of iemand bijv. je boodschappen voor je wil doen, enzovoorts. En gewoon even huilen, je gaat hoogstwaarschijnlijk gewoon herstellen, maar 't duurt allemaal gewoon even.  Desnoods ook even je werk bellen, dat 't allemaal toch wat ernstiger is dan je dacht. En computeren beperken. Dat geflits, dat licht..

Is 'r trouwens al gekeken of al je ruggewervels enzo nog netjes op hun plek zitten?

*nachtzustermodusaan*
 
EEG zal niet zo gek veel aan gaan tonen en lijkt me verder ook niet zo heel erg zinnig
 
Wat mij meer zorgen baart is waarom je gevallen bent.
blijkbaar is daarvoor iets gebeurd waardoor je dus een blackout heb gehad. heb je dat vaker gehad of kan je herinneren dat je ineens iets voelde in je hoofd/achterin je hoofd? werd je van tevoren misselijk?
 
Wat ik ff mis in je verhaal is of dat er een ct scan van je hoofd is gemaakt?! (of veel beter nog een MRI scan ... maar ja dat doen ze liever niet gezien de kosten...)
 
Dat je nu nog last hebt, kunnen nog wat restverschijnselen zijn. Dat kan nog ff duren. blijf je er heel erg veel last van houden laat voor de zekerheid een ct scan maken.. (als dat nog niet gebeurt is)
pak dingen voorzichtig aan. doe niet alles tegelijk meteen ineens...
maar ding voor ding en breidt dat langzaam uit.
 
*nachtzustermodusuit*
*dommepowerlifterslookweeraan*
 
 

Floris2, nee er is geen ct-scan gemaakt.
De dokter op de EH in het ziekenhui vroeg wel of al bij een neuroloog liep of zo omdat hij ook meteen concludeerde dat ik een black-out had gehad omdat ik niet het reflex had gehad om mijn handen te gebruiken.
Kan ik daarvoor nu nog een ct-scan laten maken of een MRI?

zo hehoi.. wat een naar bericht.
 
Ik kan weinig toevoegen bij wat hier boven staat, behalve je het allerbeste wensen en ik hoop dat je er zo snel als mogelijk, maar niet te gehaast, er boven op kunt zijn. 
 
en ja, je mag zeker je arts vragen om zo'n scan. Je zou wel willen weten waar die black-out vandaan kwam. Anders steeds maar weer afvragen of zo'n black-out niet weer kan gebeuren.
 
veel sterkte

Hey Hehoi,
Ik sluit me bij de rest aan...
Beterschap meid!!!! En hou je niet flink voor de buiten wereld. Zet je zelf voorop!!!
 

Dank je wel allemaal!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik kan nu alle steun gebruiken, want ik voel me zo naar en ben best bang voor de toekomst, hoe dit verder zal gaan.................

Heb je vrienden, familie of buren die je kunnen helpen met dingen als schoonmaken en boodschappen doen?

Oh dat is nog extra gedoe met je prothese. Maar goed, wel tijdelijk.
 
Hoe het verder zal gaan in de toekomst.. ik heb geen glazen bol maar als ik moet aannemen hoe het in vergelijkbare situaties gaat, dan gaat het stapje voor stapje beter.
 
Ik betwijfel of ze de blackout nader gaan onderzoeken, als dit de eerste keer is. Vragen om verder onderzoek kan altijd natuurlijk.
 

hehoi


Dank je wel allemaal!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik kan nu alle steun gebruiken, want ik voel me zo naar en ben best bang voor de toekomst, hoe dit verder zal gaan.................

ik vertelde 't net me vrouw wat je overkomen is. Ze zei dat een vriendin van haar ook eens een blackout gehad heeft. Stond te praten met iemand en is toen zo van haar stokje gegaan. Dat leverde haar ook een rij nieuwe voortanden op.
Alhoewel het geen garantie is, en het om iemand anders gaat, ze heeft het daarna nooit meer gehad.

Ik zag dat je weer online was, en vroeg me af hoe 't nu gaat, bijna een maand verder?

Niet echt beter.
Ik ben bij de neuroloog geweest. Die heeft een hartfilmpje laten maken en een MRI-scan. De uitslag van de MRI-scan zag er niet goed uit. Zeer ernstige hoofdschudding en trauma lin de linkerhersenhelft en rechts geconstateerd. Ik heb veel last van moeheid en concentratieproblemen. Eind december moet ik naar revalidatiearts die mijn concentratieproblemen verder gaat onderzoeken en advies geeft hoe er mee om te gaan. Ook kortetermijngeheugen kan me in de steek laten af en toe, kreeg ik te horen.
Ik voel me knap depressief door dit alles. Hoe gaat het verder in de toekomst, en kan ik nog wel mijn werk blijven doen? Kortom: een vraagteken en die onzekerheid is heel eng.

Oef.. sterkte.
Krijg je ook hulp van mensen dicht bij je?