Menen ik heb zelf hetidee nog nooit overtraind te zijn
geweest. Ik vraag mij af wat het precies in houd overtrainng
en dan vooral wat de symptomen er van zijn? Is het zo zwaar
bvb als een burnout? Ook vraagik mij af of jij overtraining
kunt opmerken ineen vroeg stadium om nog de echte overtraining te
voorkomen? 

Leuk stukje gevonden. Ik gamij geen zorgen maken iig.
http://www.sportzorg.nl/bibliotheek/overtraining.html

Overtraining is ook niet iets om naar te streven hoor, is best ellendig. '
t Voorstadium heet overreaching, wat meestal 't punt is waarop je tegen jezelf zegt dat je nu toch écht moet gaan deloaden, ik heb dan meestal weinig zin, pijntjes links en rechts, soms verandert 'r iets in m'n eetlust, en slaap ik onrustig: nachtmerries, vervelend opstaan, of juist slecht inslapen. Van viking weet ik dat ineens een oude blessure weer gaat piepen, en gaat spierpijn in mijn onderrug niet echt weg, zonder aanleiding. Ook gaan trainingen (meestal maar één trouwens, nu ik erover nadenk) vlak voor dat punt bij mij keimakkelijk, en daarna wordt alles moeilijk en zwaar. Echte overtraining is een veel pittiger verhaal. Ik registreerde tijdens WSB per training, week en cyclus hoe 't ging, en kon zo redelijk achterhalen hoelang mijn houdbaarheid was. Later ben ik gaan taptesten, wat ook een redelijk goede voorspeller lijkt.

Thnx Sheru. Ik heb het zelf nog nooit gehad. Maar alsk iets verdachts opmerk ga ik zeker ff rustig aandoen

ik ben de laatste tijd 6 a 7 dagen per week gemiddeld anderhalf uur aan het trainen... veel te veel maja, t is een hobby he.
het gevoel overtraind te zijn is mij onbekend maar ik heb wel soms last van m'n onderrug en ga soms toch trainen wanneer ik voel dat ik het beter niet kan doen.. het enige dat ik dan doe is stretchen en hopen dat het vanzelf weggaat. nu ondervind ik er nog geen last van, maar ik vraag me wel af ik het me later niet ga bekopen.

Milo, misschien wel, misschien niet.
 
Als je continu te veel aan het trainen bent, je lichaam aan het uitputten bent, dan kan je op een bepaald punt jezelf tegen komen.
 
Stagnatie in vooruitgang, pijntjes of blessures, vaak ziek of verkouden, verlaagd libido etc.
Kan allemaal.
 
Een kortere periode te veel van je lichaam vragen is meestal niet catastrofaal. 'chronisch' (dus altijd maar) te veel van je lichaam vragen, is vragen om problemen op de lange termijn.
 
Overigens is het bijzonder moeilijk om aan te geven wat TE veel is. Als je verder niks om handen hebt, geen stress, geen mentaal of fysiek zware baan, alles loopt op rolletjes in je leven, je krijgt voldoende slaap, je eet goed etc etc etc etc. dan kan je een hoop van je lichaam vragen omdat je naast het trainen heel weinig van je lichaam en geest vraagt. Dat is heel goed voor je herstel.
 
Is het tegenovergestelde waar; veel stress, druk sociaal leven, zware baan, kleine kinderen, je gezin vraagt aandacht, je moet in de avonduren nog naar school, je mist regelmatig wat uurtjes slaap, je mist regelmatig een maaltijd etc etc etc... Dan is het voor je lichaam erg moeilijk om ook nog van zo vaak (6-7 keer) trainen per week te herstellen. En dan kan je nog wel eens tegen nare blessures of slepende pijntjes aanlopen. Weinig zin in trainen etc.

Mooi gezegt moob.

Ik moet dus echt ff een keer gaan dealoaden hoe kut het ook is.
Heb dat namelijk in mmanden niet gedaan zo'n 8maand of een jaartje
 
 
 
Het CZS zijn de hersenen en het ruggemerg. Hierin vind de aansturing van de spieren plaats via electrochemische verbindingen (motorische neuronen) die CSZ met spieren verbinden.

Als spieren aan moeten spannen moet het CZS electrische pulsen genereren en die via motorische neuronen doorsturen naar spieren.

Hoe meer kracht er geleverd moet worden des te hoger de intensiteit van de pulsen die het CZS moet leveren.
Intensiteit betekent concreet: krachtere pulsen (qua electrische spanning) en/of een hogere frequentie van pulsen.
Krachttraining eist dus hoge intensiteit output van het CZS.

Net als spieren vermoeid kunnen raken, kan het CZS ook vermoeid raken van het constant op moeten wekken van die electrische pulsen en net als spieren zal het dan moeten herstellen om dezelfde output te kunnen leveren.

Als spiervezels vermoeid beginnen te raken en dus niet meer genoeg kracht kunnen leveren gaat CZS in eerste instantie er meer in te schakelen (recruiten) teneinde aan de te leveren kracht eisen te kunnen voldoen. Dat betekent dat er krachtigere pulsen opgewekt moeten worden. In tweede instantie zal het CZS de frequentie van de pulsen verhogen, wat ervoor zorgt dat er meer spiervezels tegelijkertijd samentrekken en ze minder rust hebben tussen samentrekkingen om toch nog aan de te leveren kracht eisen te kunnen voldoen.
Doortrainen tot failure betekent dus een grotere belasting van CZS, omdat het de intensiteit van z'n output aanzienlijk verhoogt en daar zal het van moeten herstellen.

Wat er gebeurt met CZS als het niet voldoende herstelt is wat er met alles in je lichaam gebeurt als het niet voldoende herstelt. Het gaat steeds slechter functioneren, omdat het steeds slechter in staat is te doen wat je ervan verlangt.

t'is heel stom, maar als ik eens 2 dagen niet train dan mis ik echt iets, ik word dan echt onrustig
 
ik heb een tijd geleden eens gevraagd aan de eigenaar van m'n gym of kracht training nu eigenlijk ongezond is en hij zei: in het algemeen of in jou geval?

 
Door training komt endorfine vrij in je lichaam. Deze stof zorgt er voor dat je je prettig voelt. Dus als je 2 dagen niet traint, mis je dat gevoel. Soort verslaving zeg maar.
 

hmmmmmmm........ endorfine goed spul