mellie187

EHV_Michael


Hmmm...

Ik word anders wel breder zonder maanden spierpijn gevoeld te hebben

Achja ik ben niet zo van de wetenschap,
Zolang het allemaal maar naar wens is in de spiegel

Dan vraag ik me af of je wel zwaar genoeg trainD ?

Nouja ik heb iig weinig keus dan gezien ik doorga tot verzuring,
En verzuring is niet zozeer spierpijn

mellie187

EHV_Michael


Hmmm...

Ik word anders wel breder zonder maanden spierpijn gevoeld te hebben

Achja ik ben niet zo van de wetenschap,
Zolang het allemaal maar naar wens is in de spiegel

Dan vraag ik me af of je wel zwaar genoeg trainD ?

 
Klaarblijkelijk traint hij zwaar genoeg, anders zou er geen progressie zijn.
 
Ik heb trouwens zelf ook zelden spierpijn terwijl ik dik tevreden ben met het resultaat van m'n training. Enige keren dat ik spierpijn heb is waneer ik een oefening een tijd niet heb gedaan of ineens van reps overschakel.
 
 

Vreemd, ik hoor altijd van iedereen in de sportschool dat als ze met mij een training gedaan hebben ze ALTIJD spierpijn hebben, en als ze dat 2 weken doen ze sterker en iets voller zijn, maar geen spierpijn meer hebben tot het moment ze weer zwaarder gaan en/of meer reps, dus anders trainen .

En juist diegene (no offense tegen iemand hoor) die het minst groeien en/of sterker worden altijd zeggen dat ze nooit spierpijn hebben .

Je kan jezelf ook een max aanleggen en daar onder gaan trainen, dan heb je inderdaad geen spierpijn, maar of je dan echt groeit (ja met anabolen misschien door de verhoogde eiwit synthese , maar ik train naturel

Nou je hebt een verschil in je Reps verhogen en je Gewicht verhogen.

Kijk, als ik net als vandaag 5x5 Preacher Curls doe met 16 kilo, dan ben ik afgetakeld.
De volgende keer gaat het weer iets beter, dan haal ik uiteindelijk laatste serie misschien wel 7/8 reps.

Dan ga ik dus over op 18 kilo en weer van voor af en aan.

En zo heb ik langzaam maar zeker groei en geen spierpijn

En als ik met de meeste uit mijn sportschool mee zou moeten doen,
Dan vrees ik dat ik net opgewarmd ben bij wijze van

Ok ik wil pics zien van je, zo vind ik het te veel praten tegen een stranger, zo kan ik je beter beoordelen, anders word het niks.
 
Ik heb veel ervaring met sport en vind tegenstrijdigheden in je verhaal .
 
 

Nou de enige recente die ik heb heb je al gezien dacht ik.
Ik heb trouwens een Topic in de foto-sectie daar staat er nog een bij.
Ik zal binnenkort eens betere foto's (laten) nemen.

En die tegenstrijdigheden mag je me zonder foto's ook best uitleggen hoor,
Ik snap ff niet wat je bedoelt

Ik heb het topic over biceps-oefeningen gesplitst en van jullie discussie over spierpijn dit topic gemaakt.
 
Hier kunnen jullie ontopic verder, en bij deze het verzoek om niet van die enorme lappen tekst te quoten,  het wordt zo onoverzichtelijk en als je reageert op de voorgaande post is dat niet nodig.

Ik kijk niet vaak in die sectie, maar heb ze net veen bekeken.

Je zegt dat:  als ik zoals de meesten moet gaan trainen je amper opgewarmt ben.

Dan vraag ik me af met wat voor mensen je traint ?

Als je echt hard traint, heb je de dag daarna altijd wel een gevoel dat je je spieren hebt gebruikt en zoals wetenschappelijke bronnen bewijzen dat spierpijn ook groei betekent, het kan wel zo zijn dat je het niet als pijn ervaart .

Maar het heeft bij jou ook niet veel zin om over groei te praten... maar wel over afvallen.

'Je wil wel breder worden heb je gezegd, maar dan niet vet massa maar spier toch?

Kom maar op, met die wetenschappelijke bronnen, mellie! Dat maakt de discussie een stuk interessanter dan op de man spelen.

What Does Soreness Really Mean?

Q: Do I have to get sore in the gym to be making progress?


A: For hypertrophy, I'd say yes. Hypertrophy is a biological adaptation to a stressor, and the stressor here is micro-tears in the muscle.
So I'd agree that this is true, but that's one of the reasons you have to change your training routine every six workouts -- to get that new soreness. But do you need to be sore all the time? No, but you should certainly be sore 48 hours after you initiate a new program. If not, then you probably did a Richard Simmons training routine.



Now, when an athlete is peaking at the end of his training phase, then he doesn't want to get sore. But when you're trying to build muscle, then yes, you should be sore to some degree after the first two workouts. (You shouldn't however strive to get sore so badly that you'd need an Advil sandwich to get out of bed.) The next four workouts you adapt, and then by the sixth workout you're ready for new soreness from doing something else.
The rule is, the program is only as good as the time it takes you to adapt to it. The changes in the program don't have to be dramatic. For example, you could do shoulder-width stance back squats for six workouts then go to front squats with the heels elevated and you'll be sore.
I know one very successful weight lifting coach who would simply make his athletes change shoes.
He was a ten-sets type of guy, so he'd have athletes do ten sets of squats for three weeks with Adidas weightlifting shoes and then for the next three weeks have them lift in Pignati weightlifting shoes. Finally they'd lift in running shoes.
The athletes would get sore every time they switched shoes. This slight variation was enough.

Was getekend, Charles Poliquin.


Chad WAterbury & Pavel Tsatsouline - Eccentrics with Pavel
There's little doubt that eccentric contractions result in the greatest amount of muscle damage, known as delayed onset muscle soreness (DOMS). If you've ever taken a long hike on terrain that was anything but flat, you probably experienced some serious DOMS in your quads 24 to 48 hours after the downhill portion of the trek. After the hike you probably relished in your newfound soreness and figured it was only a matter of time before people would be referring to you as the next Tom Platz.
Some coaches would have you believe that the relationship between eccentric contractions and DOMS is what makes eccentric contractions so beneficial for muscle growth. Moreover, there's no doubt that very slow eccentric contractions cause substantial muscle soreness. So if you believe in the relationship between soreness and growth, it stands to reason that slow eccentric contractions lead to the greatest hypertrophy. But is this true?
Farthing and Chilibeck performed a study that compared hypertrophy between slow and fast eccentric contractions. They demonstrated that fast eccentric contractions result in more hypertrophy than slow eccentric contractions. (2) That's one big nail in the "slow eccentrics" coffin!
Speaking of contraction speed, it's been demonstrated that fast concentric contractions induce more muscle growth than slow concentric contractions. (3) Therefore, it doesn't matter if the muscle contraction is concentric or eccentric in nature, research has demonstrated that a faster tempo will lead to more hypertrophy than a slower one.

1) Enoka, R. J Appl Physiol. 81(6): 2339-2346, 1996.
2) Farthing JP and Chilibeck PD. Eur J Appl Physiol. 89: 578-586, 2003.
3) Coyle EF, et al. J Appl Physiol. 51: 1437-1442, 1981.


Reader's e-mail on T-nation

I read Chad Waterbury's article, 4 Weightlifting Myths Dispelled, and although he made some good points, I'm not so sure I believe him about myth #2. He states that muscle soreness does not lead to growth and that getting sore isn't necessary.
I don't see how you can train hard and not get sore! In that regard, it would seem like soreness is necessary, isn't it?
Roland
We see your point, Roland, but Chad is mainly talking about extreme muscle soreness which will slow recovery. He's also illustrating a mistake that most of us make at one time or another during our training lives: training for soreness.
In other words, we associate soreness with doing something right, so soreness (and not muscle growth) becomes our main goal. As Chad stated in his article, he can hit you in the biceps with a hammer and make you sore. Will it make you grow? Nope.
Of course, if you try a new exercise or alter the tempo, some soreness is to be expected. It just shouldn't be a chronic state or the end goal of your training program.
All that being said, why don't you just ask Coach Waterbury himself? Starting today, he'll be fielding questions in T-mag's new Guest Forum. This is a special category of our forum where a T-mag contributor will spend one week answering any question you want to throw at him. Normally, top coaches charge hundreds of dollars an hour for such a service, but since we're so gosh darn cool we're going to let you toss questions at them for free.
We hope you check it out!

En als laatste, Pavel Tsatsouline in een interview:

T: Is soreness necessary?


Pavel: Nobody knows. People have gained with soreness and without soreness. One thing is for sure, you can’t use soreness as an indicator of progress. The only meaningful gauge is the increase in your strength or your muscle mass. Soreness doesn’t mean a thing. For athletes and hard living comrades, so to speak, soreness is not an option either.

Intressant!

Vind dit ook wel intressant:

Cause Although the precise cause is still unknown, the type of muscle contraction seems to be a key factor in the development of delayed onset muscle soreness. A recently developed theory states that delayed onset muscle soreness is caused by the breakdown of muscular fibres. This is particularly apparent in strength/resistance programs. The breakdown occurs due to stress, and allows the muscles to grow stronger and larger, as shown through hypertrophy. Exercises that involve many eccentric contractions, such as downhill running or slow "negatives" during weight training, will result in the most severe DOMS. This has been shown to be the result of more muscle cell damage than is seen with typical concentric contractions, in which a muscle successfully shortens during contraction against a load.[2]
Some research claims that delayed onset muscle soreness is not caused by the pain from damaged muscle cells, but from the reinforcement process.[3] The muscle responds to training by reinforcing itself up to and above its previous strength by increasing the size of muscle fibers (muscle hypertrophy). This reinforcement process causes the cells to swell in their compartment and put pressure on nerves and arteries, producing pain.

[edit] Training with delayed onset muscle soreness

Delayed onset muscle soreness, originally named by physiologist Sonja Trierweiler, typically causes stiffness, swelling, strength loss, and pain.[4][5] Continued exertion of sore muscles can cause further swelling and pain, and lengthen the period of muscular soreness. There is some scientific evidence that further training—a so-called second bout—has no negative effect on the reinforcement process.[6] Training in a state of constant soreness would be uncomfortable, although one may be able to adapt to it. The relationship between muscular soreness, the rest required, and hypertrophy is a contentious topic in bodybuilding. However, constant muscle soreness may be a sign of overtraining, where an athlete consistently underperforms because they do not allow themselves enough recovery time in between exercise sessions. Muscle soreness is a distinct symptom of overtraining syndrome; consistently exercising when sore may bring on overtraining syndrome.[7]
Stretching before and after exercise has been suggested as a way of reducing delayed onset muscle soreness, as have warming up before exercise, cooling down afterwards, and gently warming the area.[8] However, there is also evidence that the effect of stretching on muscle soreness is negligible.[9] Overstretching itself can cause DOMS.[10] One study suggests contrast showers as a treatment, alternating between cold and hot water; as it may increase circulation.[11]http://en.wikipedia.org/wiki/Delayed_onset_muscle_soreness
 
Hier zeggen ze dus dat je gewoon door kunt trainen met spierpijn en dat dat geen negatieve effecten heeft op de hypertrofie van de spier .

Eigenl;ijk wist ik dat wel, maar de trainers ind e sportschool zeggen anders .

Maar goed dat er internet is .

ZE zeggen helemaal niets over effecten van spierpijn op hypertrofie, ook niet of doortrainen daar geen negatief effect op heeft.

Ik zit wel gewoon te wachten op je bronnen die zeggen dat je altijd spierpijn MOET hebben, omdat je anders niet vooruit kan gaan.

Jwel hoor.

http://en.wikipedia.org/wiki/Delayed_onset_muscle_soreness


Ok, nie tletterlijk.

LMAO

Helemaal niet, behalve dat de relatie tussen het een en het ander een discutabel onderwerp is.

Spierpijn of myalgie is een gevoel van pijn aan een spier. Spierpijn kan door een groot aantal oorzaken ontstaan. Een veel voorkomende oorzaak is overbelasting van spieren zoals die bij sport optreedt. Spierpijn kan ook een symptoom zijn van verschillende ziekten zoals infectieziekten. Of van letsel, zoals een spierscheurtje.

[bewerken] Vormen van spierpijn na sportbeoefening

• Vroege spierpijn (Immediate Soreness) Brandend gevoel dat ontstaat tijdens of direct na de training. De pijn wordt veroorzaakt door melkzuur dat de vrije zenuwuiteinden prikkelt.

• Verlate spierpijn (Delayed Onset Muscle Soreness, DOMS) treedt pas na 24-48 uur op. De spieren doen pijn en zijn minder belastbaar. De oorzaak zijn microscheurtjes in het bindweefsel van de spier en het celmembraan. Volgens Roth (2006) is het type contractie van groot belang voor het ontstaan van DOMS. Excentrische spiercontracties zouden hierbij de grootste rol spelen en zorgen dus voor de meeste schade.

Spierpijn ontstaat door het ontstaan van melkzuur in de spiervezel en daarna in het bloed door zuurstoftekort (anaeroob metabolisme), of doordat bij de belasting van deze spier één of meerdere spiervezels in de spier zijn gescheurd. Dit irriteert, maar herstelt gelukkig snel. Bij het herstel worden spiervezels dikker, zie Spierhypertrofie. Het is een misvatting dat het aantal spiervezels toeneemt; het aantal en de samenstelling zijn genetisch bepaald.
Spierpijn kan vervelend zijn en ook een indicatie zijn van verkeerde training. Heb je na 2 dagen nog steeds spierpijn, dan is de mate van overbelasting voor je spieren te hoog geweest (overtraining).
Je kunt de spierpijn minimaliseren door zorgvuldig te trainen. Sluit een training bijvoorbeeld af met een cooling down: gebruik grote, dynamische bewegingen (denk aan cardioapparatuur) zonder een al te hoog tempo of intensiviteit, en rek de gebruikte spieren [bron?]. Dit bevordert de doorbloeding en helpt de door de training ontstane afvalstoffen af te voeren.
Met betrekking tot de spierpijn is het ook belangrijk de training te verdelen over de week. Train bijvoorbeeld nooit dezelfde spiergroep elke dag; de spier krijgt zo geen hersteltijd om sterker te worden en de overbelasting neemt alleen maar toe en zal de spier uiteindelijk zelfs slapper worden.
Tot voor kort werd algemeen aangenomen dat spierpijn na een training berust op minuscule beschadigingen in de myofibrilen, de krachtproducerende vezels in een spier. Onderzoek uit de jaren ’80 liet zien dat na intensieve belasting veranderingen optreden en die werden geïnterpreteerd als schade. Dat leek logisch. Het verleggen van de grenzen kan immers behoorlijk pijn doen. Op basis van deze bevindingen werd atleten geadviseerd bij spierpijn erg voorzichtig te zijn. Meer belasting zou wel eens tot nog grotere schade kunnen leiden. Prof. dr. Lars-Eric Thornell, hoogleraar anatomie aan de universiteit van het Zweedse Umeå, had moeite met die redenering. Waarom zou een spier een trauma nodig hebben om sterker te worden? Hij kon dat niet rijmen met de waarneming dat sporters die ondanks flinke spierpijn blijven doortrainen, toch beter worden. ‘Als er sprake zou zijn van beschadigingen, compleet met ontstekingsreacties en zwellingen, zou een atleet die met spierpijn traint zichzelf moeten slopen en dat is niet zo.’
Thornell en zijn pupil Ji-Guo Yu lieten een grote groep studenten (op vrijwillige basis) vijftien keer achter elkaar de trappen tussen de begane grond en de tiende verdieping van het universiteitsgebouw op en af rennen. Na afloop namen ze met tussenpozen weefselmonsters van zowel de afgebeulde vrijwilligers als van toekijkende studenten die als controlegroep fungeerden. Analyse van de weefsels bracht aan het licht dat de op de proef gestelde spiercellen geen spoortje weefselschade of ontsteking vertoonden[1]. ‘Integendeel, de gepijnigde spieren waren bezig zich op te bouwen,’ zegt Thornell. ‘Er was sprake van een snelle toename van het aantal sarcomeren, de kleinste structuren in de spier. Al na enkele uren zagen we sterker en langer, kortom beter spierweefsel.’
De meeste trappenlopers liepen na de excercitie niettemin twee dagen krom, en Thornell en Yu hebben geen verklaring voor die pijn. ‘Het enige wat we kunnen zeggen is dat je rustig kunt doortrainen met de vage, zeurende pijn die ontstaat als je je grenzen hebt verlegd,’ zegt Thornell. ‘Pas wel op als je plotseling een intense, scheurende pijn ervaart. Dan heb je waarschijnlijk een spierscheuring opgelopen en moet je wel degelijk rust nemen.’
 
http://nl.wikipedia.org/wiki/Spierpijn

Zo dan is het duidelijk wat ik bedoelde.

SheRu


Helemaal niet, behalve dat de relatie tussen het een en het ander een discutabel onderwerp is.

helemaal wel dus 

*zucht*
aparte linkmaken, bron en/of titel van 't artikel er even bijvermelden... 'k blijf aan 't verplaatsen.

mellie187

SheRu


Helemaal niet, behalve dat de relatie tussen het een en het ander een discutabel onderwerp is.

helemaal wel dus 

Waar staat dat dan? En dan niet verwijzen naar dat tweede artikel: je hebt het over het eerste.