Leuk artikel vond ik van een in Amerika bekende fitness coach over een onderwerp dat door veel coaches niet aangesneden wordt. Ik vond zelf metname het stukje over de 'metabolic genetics' wel leuk om te lezen.
 

The Genetics No One Wants to Talk About

But here below is what I really want to address, mostly because the nonsense surrounding it is getting crazier and crazier each and every year. See, the above is the “genetics” factor everyone can see. But what about the genetics that matter even more, that people can’t see. There is such a thing as “metabolic genetics” as well. Does anyone even address the metabolic genetics of a wannabe competitor? Do coaches/trainers/competitors assess whether the people’s metabolisms are resilient enough to handle to the rigors of contest dieting; especially over and over again? And what about handling the rigors of improper contest dieting; is anyone addressing if they have the metabolic “stuff” for that? Do they even know how?

Metabolic resilience is a real term. It refers to the human physiology’s capacity to bounce back from a diet dilemma of a specific sort: in this case competition preparation. But I don’t like so much coining terms like this. When I coined the term “metabolic damage” some years ago, wannabe experts, and worse, internet marketers, pounced on it as a way to make money. Most of them to this day have no concept of the phenomenon, or how to treat it. But that doesn’t seem to matter these days. Just use fancy words and make promises on the internet and you will scoop some people for sure. But I digress.

See, most people do not have resilient enough metabolism for Figure competition. The truth is when many ladies take their bodies too far below their own set points for comfortable weight loss, the body will rebel over the longer term. Thus, the “competitor” gets fatter because of the competition experience, and can no longer maintain even their “balanced” weight before they ever even thought of competing. And I’ve written enough about this in the past that people can go to previous articles to look at the scary details of this process. Metabolic resilience is reflected in the genetics of lasting champions, the ones held out for all of you to emulate. You see, their metabolisms are unique. Their metabolisms are resilient. That doesn’t mean if you train and diet like they do, you will achieve similar or lasting results. It could in fact be a recipe for long term disaster. But on the “rah, rah, rah,” nonsense of the cheerleading competitor boards, no one wants to talk about this reality. So, post contest, and past competitors suffer in silence. And often the person to truly blame is the “guru” who puts people under unreasonable training and diet regimens, without assessing if they even have the genetics to endure it. It is after all, all about “representing” in this era. What a joke! (Allow me to rant on this for a minute or two)
 
Hier de rest van het artikel;
http://scottabel.blogspot.com/2010/10/genetics-no-one-talks-about-part-1.html
 
 

Hoera! SCott Abel!

Goed artikel!

goed stuk
bottom line
gewoon lekker doen waar je jezelf ook lekker in voelt en kijk naar jezelf wat je lichaam aan kan
en ga gewoon niet te diep als je weet dat je lichaam dat niet aan kan eigenlijk.

betere bottom line
 
--
 
1) If you have to go weeks without carbs, and without energy for life, you should not be competing.

2) If you have to do hours of cardio, even in the off-season you are being mis-guided by people who clearly do not understand the basics of energy systems and exercise physiology.

3) If your “before” contest pictures, and “in-contest” pictures look like two different people, you are surely damaging your metabolism. This isn’t an achievement to be applauded, it’s a warning sign. If your post-contest pictures, say 4 months post contest, looks like a different person, this is also a bad sign.

4) If you suffer tremendous water weight changes, intolerance for normal foods while dieting etc, you are risking your future metabolism as well.

5) For frequent competitors if you find your off-season weight keeps rising each season, this is a bad sign. You do NOT have the metabolic resilience for competition and your body is trying to tell you that.

6) If you are constantly cold, especially in the extremities, while dieting and even after, this is not “normal” and is another suggestion to you, you do not have the metabolic genetics for competition.
 
-- waar is de edit bottom gebleven?

Geen idee, ik heb 'm permanent aanstaan, maar zie 'm nooit.

Tja het een en ander heeft natuurlijk wel te maken met hoeveel je er voor over hebt natuurlijk. Ik ben het er deels wel mee eens, maar aan de andere kant is het ook wel weer een dooddoener. Dit zou ook inhouden dat mensen zonder talent of genetische aanleg niet aan competitie zouden mogen deelnemen.
 
Atleten die dit kunnen overwinnen verdienen absoluut mijn respect, of het ook verstandig is dat is een heel ander punt natuurlijk en over het algemeen kiest de sport de atleet en niet andersom, in elk geval de atleten die het verschil maken.

Terzijde: edit button zit bij mij onder het reply knopje, als ik daar met mijn cursor boven hang dan rolt een menuutje uit met edit erin.

Wat Scott ook in zijn artikel bedoeld is dat veel coaches alleen naar het succes kijken en niet naar het welzijn van de atleet. Hoe meer succes de atleet heeft hoe meer succes de coach heeft.
Hoever je als atleet kan en mag gaan moet ook door de coach in de gaten worden gehouden vind ik maar dat zal altijd een moeilijk punt zijn. Ik heb zelf nog nooit in zo'n situatie gezeten dat je vlak voor een wedstrijd zit en zo'n streng dieet hebt dat je niet meer normaal na kan denken en vanalles vergeet. En als de situatie nog erger wordt moet je dan als coach ingrijpen of het toch aan de atleet overlaten ondanks dat ie zelf niet meer helder kan denken.?
 

Dat is sowieso een punt dat Scott wel's vaker in zijn artikelen aanhaalt, charlatans, en verantwoordelijkheid.
 
ZIjn metabolic damage artikel is overigens overal geweigerd, ik vraag me af hoe dit ontvangen is.

Hij heeft in dat opzicht zeker wel een punt, maar ook in nederland moet je weer uitkijken wie je tegen zijn poten aan schopt. Ik heb helaas regelmatig van dichtbij mee gemaakt hoe leeg atleten zijn en wat de vermeende topcoaches in hun lijf hebben geduwd en als ik dan zie en hoor hoe ze hun atleten laten trainen gaan mijn nekharen recht overeind staan.
 
Ja ja zeikers daar heb ik nog wel haar, nou ja, wat ik bedoel te zeggen, koste wat kost hun traingsmethodieken verdedigen zonder erbij te vermelden wat ze betreffende atleet allemaal in zijn donder hebben geduwd en dat noem ik op zijn zachts gezegd misleidend en dat is dan ook heel zacht uitgedrukt en als je er dan over nadenkt heeft Scott gewoon gelijk en ik heb hem eigenlijk verdomd weinig onzinnige dingen horen zeggen en Sheru hij poseerd nog eens erg leuk

Da's een van mijn lievelingsbodybuildingroutines. En nog altijd in bijzonder goede vorm, voor zijn leeftijd (en leuk hedendaags filmpje)