(J Appl Physiol. 2007 Apr;102(4):1439-47.) Zeven intervaltrainingen zijn voldoende om het vermogen van spieren om tijdens inspanning vet te verbranden met tientallen procenten te verhogen. Dat schrijven onderzoekers van de universiteit van Guelph in Canada in de Journal of Applied Physiology.
De onderzoekers experimenteerden met acht studentes van gemiddeld 22 jaar oud. De meesten deden twee tot drie keer per week aan sport, niet meer en niet minder. De vrouwen deden de ene dag een intervaltraining, rustten de volgende dag, en deden een dag later weer een training. Dat ging zo twee weken door.
Tijdens een trainingssessie fietsten de vrouwen vier minuten op negentig procent van hun maximale zuurstofopname - preciezer: op negentig procent van hun VO2peak. Daarna namen ze twee minuten rust. Die cyclus herhaalden de studentes in totaal tien keer. Een training duurde dus een uur.
Voor en na de twee weken keken de onderzoekers naar de stofwisseling van de vrouwen. De onderzoekers bepaalden de maximale zuurstopname van de studentes - die steeg met dertien procent - en lieten de vrouwen een uur op zestig procent van hun maximale zuurstofopname fietsen. Bij die intensiteit is de verbranding van vet door de spieren op zijn hoogst.
Verrassend was dat de relatief korte trainingsperiode in de spieren effecten teweegbracht die sportwetenschappers kennen als aanpassingseffecten van duurtraining. Toen de studentes na de trainingsperiode een uur moesten fietsen stegen hun hartslag en hun adrenalinespiegel bijvoorbeeld minder.
Tijdens het uurtje fietsen voor en na de trainingsperiode van twee weken verbruikten de studentes evenveel energie. Maar de verbranding van glucogeen in de spieren verminderde, en de verbranding van vet nam toe met 36 procent. Dat zie je hieronder.
 

 
In de spiercellen verminderde de aanmaak van nieuw glycogeen met twaalf procent. Dat is positief, want de nieuwvorming van glycogeen in de spieren gaat ten koste van eiwit.
In de mitochondria van de spiercellen steeg de concentratie van twee enzymen die betrokken zijn bij de verbranding van vet: b-hydroxyacyl CoA-dehydrogenase en citraatsynthase.


 
Het sterkste effect dat de Canadezen vonden had echter te maken met muscle plasma membrane fatty acid-binding protein. Dat eiwit vervoert vetzuren in de spiercellen. De intervaltraining deed de concentratie toenemen met een kwart.
De onderzoekers blijven de effecten van intervaltraining op de vetverbranding onderzoeken, zegt eerste auteur Jason Talanian in een persbericht van de universiteit van Guelph. [Science Daily Jun. 29, 2007] "We will look at muscle transporters that carry fatty acids into the cell that might help explain those earlier results."
Talanians volgende publicatie gaat over intervaltrainingen die langer duren dan de twee weken van de studie waarover dit stukje gaat.
Volgens de onderzoekers kunnen sporters die hun vetverbranding willen opvoeren nu al iets met hun resultaten. "The message from his studies is to mix interval training into an exercise routine once or twice a week, particularly in running, swimming or cycling."

Reden te meer dus, om te intervallen in deze oliebollentijd. Voor wie van zijn vet af wil dan he.

Gert citeerde:
"Tijdens het uurtje fietsen voor en na de trainingsperiode van twee weken verbruikten de studentes evenveel energie. Maar de verbranding van glucogeen in de spieren verminderde, en de verbranding van vet nam toe met 36 procent.
...
Volgens de onderzoekers kunnen sporters die hun vetverbranding willen opvoeren nu al iets met hun resultaten. "The message from his studies is to mix interval training into an exercise routine once or twice a week, particularly in running, swimming or cycling."

Los van de aanbeveling, waar ik om verschillende redenen helemaal achter sta, maar er zit een gedachtenfout in de redenering. Namelijk dat het er iets toe zou doen wat de brandstof tijdens een uur training is.
Je verbrandt de hele dag vet en koolhydraten, en aan het eind van de dag telt uiteindelijk alleen het aantal kcals wat je over de gehele dag gezien meer verbruikt hebt dan ingenomen.
Het energieverschil is dan aangevuld uit de energiereserves, en dat zijn uitsluitend vetmassa en eiwitmassa. Dus niet koolhydraten; daar heb je geen reserve van alleen een buffervoorraad, die gemiddeld gelijk blijft (als je dieet en trainingsvolume gelijk blijven).