Een goede avond allemaal..
Na een lange tijd heb ik mijn weg weer terug gevonden naar het B&F forum.
Ik zie nog veel bekende gezichten, dus voor velen hoef ik mij niet voor te stellen. Maar voor de gene die me niet kennen zal ik een rondje maken
Ik ben dus Nadia, heb sinds jaar en dag altijd getraind. Vele sporten beoefend, paardgereden, snowboarden, salsa, krachtraingen, braziliaans Jiu Jitsu, zumba etc etc etc.
Met snowboarden heb ik een 10 jaar geleden een heftig ongeluk gehad waardoor mijn rug niet meer was wat het zou moeten zijn. Mijn eerste doel met KT was dus een sterkere rug krijgen. Dit is me tot op zekere hoogte gelukt, waardoor het plaats maakte voor andere doelen. Een afgetrainder lichaam. Mijn lichaam was altijd wel 'oke' maar nooit zoals ik het graag wilde.. (tja, ben een vrouw
)
Dus de gewichten gingen hoger, conditie werd beter..
Tot een september in 2009. Ziek geworden, de griep een hiermee een jaar lopen door kwakkelen.. Verschillende huisartsen gezien, afgewimpeld met zal wel over gaan, tijd van het jaar etc.
Hier om advies gevraagd. Mij werd al een spiegel voorgehouden dat ik tegen een burn out aanzat. dat wilde ik niet geloven.. En als het wel was? Tja, dan wilde ik daar geen tijd voor maken.. (alsof je de keus hebt).
We gingen door en door. Tot ik op een gegeven moment de trap niet meer opkon. Ik moest 2 rustpauzes nemen, op de trap zitten en bovenaan uitpuffen. met een wasmand oid de trap op was al helemaal niet te doen..
Ik was fysiek een wrak. Ik hoef denk ik niet te zeggen dat ik de sportschool niet meer van binnen zag.
Klachten welke ik had waren, vermoeid, griep, koorts, hoesten, ijzersmaak in mijn mond, hoofdpijn, duizelig, flauwvallen (te pas en te onpas).
Bloedtesten werden afgenomen, longfoto's gemaakt, allergie testen (ik had net een hond aangeschaft), histamine test de hele mikmak, niks kunnen vinden. Inmiddels aan de weerstandverhogers, echinea, vit c. vit. B12 Vit d3. Groene leemkuur gehad, niets hielp.
Ondertussen kreeg ik een flinke hoge dosering promethazine. Nou, hoesten hoefde ik niet meer. maar ik sliep de klok rond. was zo verward als maar zijn kon. moest 3 keer daags een x hoeveelheid innemen.. Dus wanneer de versuffende werking uitgewerkt was sloeg de ander in..
Bij de longarst gelopen, de ene test na de ander.. Niks kunnen vinden.
Tot op een dag een andere arst bedacht dat ik nog wel eens een test kon doen, eentje die niet vaak gedaan werd. Mijn NO uitstoot werd gemeten.. En waarempel!! Dat was het ik had een soort van ontsteking, wat niet echt een ontsteking was op mijn luchtpijp. Hiervoor gerichte medicatie gekregen.. en na een aantal maanden was ik van het hoesten af.
Deze hele periode heeft meer dan een jaar geduurt. Doordat ik gewoon niks meer kon ben ik mezelf verloren, B&F verloren, gestopt met school (kon het fysiek gewoon niet, kon niet daar komen), veel vrienden verloren, onbegrip, je stelt je aan etc.
Ondanks het nooit is gediagnostiseerd denk ik dat er toen der tijd wel van een burn out sprake was. Ik wilde niets meer. Mijn conditie was een wrak, de hond uitlaten kon ik doen. Maar dat koste me dan alle energie.
Op zolder hebben wij een fijne trainingsruimte, hier ben ik zelf begonnen met Zumba, puur om betere conditie te krijgen. Het was moeilijk dat ik niet 20 minuutjes kon sporten, maar langzaam maar beter lukte het toch en ik bloeide weer helemaal op. Mijn humeur werd beter en ik ben begonnen aan een nieuwe baan binnen de GGZ.
Mijn voeding is heel anders als toen ik intensief sporte, ik ben anders naar voeding gaan kijken. Ik wil puurder eten, geen sauzen meer uit pot, maar zelf maken.
Een ruim jaar thuis zitten is niet bevordelijk voor de portomonee. Wanneer het wat beter gaat worden koolhydraten uit granen zo veel mogelijk laten staan. Ook is mijn interesse in rauwe voeding voor mensen gewekt. Alles zo veel mogelijk onbewerkt.
Ik merk wanneer ik te veel suikers een KH eet mijn buik mega opzet. Zo goed als het gaat probeer ik biologisch te eten. Vooral als het gaat om vlees. Die groeihormonen wat erin zitten wil ik zelf zo min mogelijk binnen krijgen. Ik weet niet of de ontseking door dat soort ongein kwam, maar ik ben veeel zuiniger op mijn lichaam geworden. Ik heb er maar 1.
Mijn hond voer ik zo bewust mogelijk, puur natuur, vlees zonder granen etc. Dus ik wil voor mezelf ook het beste!
Tussen Yordi en mij gaat het nogsteeds super goed. (voor de outsiders, Yordi en ik hebben elkaar ontmoet via B&F).
Ons gezin is inmiddels uitgebreid. We hebben 3 kinderen erbij gekregen..
3 poezenkinderen welteverstaan.
Vaya, een knappe zwart/witte poezendame welke een heeeerlijke kletstante is.
Nox, het broertje van Vaya. Een cyperse met wit. Hij is mijn spiegel. Ik kan aan hem zien hoe ik me voel. Als ik een off day heb welke ik niet wil laten aangaan dan zie ik dat aan hem... Bijzonder poesje.
En dan hebben we Adham (naam had hij al) .. Onze nieuwste spruit. Adham is net als Nox een -jeweetwel- kater.. Het is een american curl. Onze eerste raskat. Was nooit de bedoeling.. Maar ik zag hem, werd verliefd en is blijven plakken..
Adham is een HEEL apparte poes, niet alleen qua uiterlijk, ook qua karakter.. Hij zeer stocicijns, nergens van onder de indruk, vind alles okay, wilt je overal mee helpen en is zeer lijfelijk aangelegd.. (houd van knuffelen en in mijn buik/elleboog/knie bijten, zachtjes, dat wel.. Als een echte man
)
Enn dan niet te vergeten, mijn steun en toeverlaat, mijn allerknapste kerel.. Mijn grootste vriend.. Kain! Hij is inmiddels 2.5 jaar, uitgegroeid tot een goede 30 kilo pure spiermassa. Een allemans vriend. Ik heb ontzettend veel van hem geleerd. Ontzettend veel steun aan hem gehad. Hij voelt mij perfect aan. Er waren dagen dat ik niet eens tot aan de voordeur kwam. dan repte hij zich niet totdat Yordi thuiskwam van werk en hem kon uitlaten..
Van mijn mooie man heb ik natuurlijk wel een foto!!
Zo.. Ik ben nogsteeds lang van stof
Liefs, Nadia