the strongest staat al een tijd op non actief en heeft de brui er aan gegeven.
3 x europees en 3x wereld kampioen  
beste resultaten
 
390 squath
240 Bench
315 deadlift
 
beste totaal 901 kilo
 
zwaarste lichaamgewicht 96 kg
 
begonnen in 1984 en gestopt op 1 jan 2007
 
een bewuste keuze of niet ,niet in de lappen mand ,kerngezond
 
ruim 10 kg aan spiermassa kwijt en de sportschool zelden nog bezocht.
 
maar de rust is er niet ,na zo'n ;lange tijd wedstrijden gedraait te hebben is er elke dag die drang om te presteren.
 
hoe ga je er mee om,wat veranderd er in je lichaam ,en hoe blijf je er goed uit zien
 
uiterlijk is net zo belangerijk als het innerlijk ,wat je voelt is wat je ziet ,wat je ziet moet corresponderen met de hersenen.
 
nog steeds geen gram vet ,nog steeds een wasboord ,en nog steeds gespierd rond de 87 kg
 
de spierspanning is verdwenen maar het geheugen dreunt maar door,kilo's kilo's kilo's
 
een leven na de top sport,een weg net zo moeilijk te gaan als de opbouw naar je eerste prestatie.
 
vragen of reacties ik sta er voor open

Tijd voor nieuwe uitdaging misschien? Iets anders dan powerliften dus.

Waarom ben je er destijds aan begonnen? Kan me niet voorstellen dat de liefde voor het powerliften nu er in ene keer niet meer is.
 
Misschien kan jeje kennis overdragen een beginnende powerlifters door ze te gaan coachen ofzo?

Interessant thema snijd je aan.
 
Ben heel erg benieuwd hoe het met je gaat. En wat je na een pauze weer op gaat pakken. Want ik kan me niet voorstellen dat je niet een andere uitdaging vindt. Het zal zich vanzelf aandienen.

Coleman was eerst toch ook powerlifter

Edit: uiteindelijk ben je toch gewoon topsporter geweest, en je hoort wel meer verhalen van topsporters die in een zwart gat vallen als ze stoppen met hun sport.

Die sugggestie van gert lijkt me ook wel interresant: begeleiding. Je hebt zoveel kennis en ervaring, zonde als dat verloren gaat.

Het zwarte gat. Het komt bij meer succesvolle sporters voor.
 
Ben je te lang doorgegaan? Steekt de sportschool je tegen? Ook dat komt dikwijls voor bij sporters.
 
Het zou een zonde zijn als je die ervaring verloren liet gaan. Wat dacht je van coaching en begeleiding van jongeren?
 
Wat dacht je van een wekelijks artikeltje voor dit forum?

ORIGINAL: Wreckless

Het zwarte gat. Het komt bij meer succesvolle sporters voor.

Ben je te lang doorgegaan? Steekt de sportschool je tegen? Ook dat komt dikwijls voor bij sporters.

Het zou een zonde zijn als je die ervaring verloren liet gaan. Wat dacht je van coaching en begeleiding van jongeren?

Wat dacht je van een wekelijks artikeltje voor dit forum?

 
Hahahahahahaha alsof dat in topsport mag gelden haha dude...!

Tijd voor nieuwe uitdaging misschien? Iets anders dan powerliften dus.

Denk dat dat heel belangrijk is voor jezelf.


Dat zou ik dan proberen te combineren met wat Gert zegt.

Dus voor jezelf een niewe uitdaging zoeken en je vergaarde kennis en ervaring delen met anderen. (jeugd wellicht?)

Een reden misschien dat je blijft hangen op een gewicht en geen vooruitgang meer hebt?
 
Ik zou inderdaad een andere sport, cq afleiding zoeken, misschien zwemmen?
En dat het powerlift virus weer later opsteekt.
 
Dixie

Het is inderdaad heel herkenbaar als je doel dan wegvalt, ga je weer op zoek naar nieuwe uitdagingen of niet, of totaal iets anders, of ben je op een nieuw punt aangekomen in je leven,... etc al merk je dat de liefde er altijd voor zal blijven, no matter what...

Hahahahahahaha alsof dat in topsport mag gelden haha dude...!

 
Je hebt beetje geidealiseerd beeld van topsport(ers) denk ik.
In mijn (beperkte) ervaring is het grootste verschil tussen topsporters en gewone serieuze sporters: talent en de daaruit voortvloeiende extra mogelijkheden. En in veel veel mindere mate: motivatie/inzet.

Vind de tip om begeleiding te gaan geven lang niet slecht...kan je langs de zijlijn het gevoel een beetje herbeleven dat je zelf had toen je grote gewichten trok/hief/duwde zonder roofbouw op je lichaam te plegen...

in ieder geval véél respect voor je carrière!

Ik heb meer powerlifters gesproken die om die reden gestopt zijn en ik snap het wel. Voor hen was de uitdaging, de challenge weg. Maar coaches zijn er altijd nog te weinig ! Iemand van wie je de fijne kneepjes van het "vak" kan leren...
Respect voor je prestaties.

Misschien een eigen sportschooltje beginnen en plifters trainen?

Idd lijkt het mee zinvol/leuk om als trainer aan de slag te gaan. Soort van eventuele selectie op te richten. of iets in die geest. Daarnaast kan je natuurlijk altijd zelf nog krachttraining gaan doen (alleen dan op een wat lager niveau, zeg 3 keer per week)
Jammer dat je stopt maar wel begrijpelijk

An sich is het wel  mooi dat je nu op je hoogtepunt stopt. Te lang doorgaan met tegenzin kan soms betekenen dat iemand het jarenlang niet meer op wil pakken.
Nu heb je best kans dat je over een paar maanden weer zin krijgt, maar dan dingen net iets anders wilt doen.
 
Ja, coaches zijn er nooit genoeg. Al was het maar hier op het forum, want tips van de 'strongest' zijn altijd extra welkom!

Je hebt dus 23 jaar training achter de rug en niet zo maar trainen, man wat een prestatie, hele grote klasse. Ik vind nog dat je het lang hebt volgehouden, daar kunnen velen een voorbeeld aan nemen. Zelf heb ik er denk ik ook na ongeveer 23 jaar training de brui er aan gegeven, bij mij was een motorongeluk daar toch vooral schuldig aan. Na een pauze van 4 jaar ben ik toch heel rustig aan weer begonnen en ik heb het al die tijd flink gemist en ik denk dat als je zo lang bezig bent, het nooit helemaal uit je systeem zal verdwijnen.
 
Het zou ook doodzonde zijn als je jou talent niet zou gebruiken, ik denk dat heel veel mensen wat van jou kunnen leren. Ik train nu vooral omdat ik het leuk vind zonder de druk van het moeten presteren al raak ik de gedrevenheid nooit helemaal kwijt, dus wat ik zou willen zeggen ga gewoon trainen omdat je het leuk vind en begeleiden en adviseren van andere mensen kan heel bevredigend zijn.

Ik zit momenteel zonder trainer..

thanx dumbell junkie,voel me vereerd dat je mij als trainenr zou willen hebben,althans dat begrijp ik uit je reply!

natuurlijk bezit ik over veel kennis omtrent zowat alles wat te maken heeft met opbouw, training , kuur ,mentaal sterk blijven ook als het je slecht vergaat ,door b.v huwelijk.ziekte ,ruzie werk ,enz enz  ik heb ze allemaal meegemaakt ,alleen mijn laatste inslag was een scheiding ,met 2 kids er tussen 4 en 5 jaar,bijna huis en eigen bedrijf kwijt ,en balanceer op de rand van een falliessement,dit loopt al van af december 2006 en is nog niet ten einde.

misschien als deze periode achter de rug is ik me weer kan focussen op wat training en mijn kennis gaan delen op dit forum,maar kan nog niets beloven.

ik sta versteld hoeveel reacties er op mijn topic komen en waardeer elk woord er gesproken ,geschreven wordt ,ik moet in de jaren toch aardig wat respect hebben afgedwongen en dat is iets waar ik mee naast mijn schoenen kan lopen.


gr strongest

thanx dumbell junkie,voel me vereerd dat je mij als trainenr zou willen hebben,althans dat begrijp ik uit je reply!

Ik zou me vereerd voelen als iemand met een achtergrond als jij me zou willen trainen !
Zo af en toe hebben we een sessie met Ielja Strik en dat is ook mega tof, daar leer je van, iemand die de fijne kneepjes van het vak kent en met vallen en opstaan groot geworden is !

Nee als je ooit een "pupil" tot je zou nemen weet ik zeker die ie heel goed af is !

Probeer eerst de rest op orde te krijgen en dan vind je misschien weer de rust om weer dingen te gaan doen, weer lekker te gaan trainen, als je zelf weer lekker in je vel zit!! Sterkte!!