lauw @ lowlands 2005

Page: 12 > Showing page 1 of 2
Author
lauw †
Number Two ;-)
2005/08/29 15:08:55 (permalink)
0

lauw @ lowlands 2005


 
Lowlands 2005, een ooggetuige verslag.
 
Donderdag 18 augustus 2005.
Het kaartje ligt voor me op de salontafel. YES! Ik ga naar Lowlands! Een vriend van me heeft op het allerlaatste moment nog een kaartje kunnen scoren. Hij zit naast me op de bank en samen zijn we druk bezig met ‘testen’ of de hash en wiet die we meenemen wel voldoende kwaliteit heeft. We zijn dus ape-stoned. Mijn tas had ik al vantevoren ingepakt. Tussen de slaapzak en kleren heb ik zorgvuldig de verschillende medicamenten verborgen. De efedrine zit tussen een spijkerbroek en de paddo’s in een sok. Uit ervaring weet ik dat er niet moeilijk wordt gedaan over enorme hoeveelheden wiet, hash en alcohol, dus die heb ik gewoon in een aparte tas gedaan. De organisatie van lowlands zegt wel dat ze optreden als er meer als 5 gram softdrugs wordt aangetroffen, maar de praktijk is gelukkig minder streng.
Het regelen van goede XTC is op het laatste moment mislukt, beetje jammer.
Om een uurtje of 11 zoek ik mijn bedje op zodat ik helemaal fit ben voor een gezellig weekendje rockmuziek.
De rest van de vriendengroep is alvast naar het festival terrein vertrokken om een fijn plaatsje op de camping veilig te stellen.
 
Vrijdag 19 augustus.
Na een autorit van iets meer als een uur komen we om 11.30 aan op het festival terrein. We moeten op de achterste parkeerplaats parkeren wat betekend dat het gros van de festival bezoekers al op donderdag avond is gearriveerd. Het is een flink end sjouwen naar de ingang, maar gelukkig hoeven we niet lang te wachten voor de ingang. Ik zeg nog tegen een security medewerker dat m’n kameraad crack in z’n anus verstopt heeft, maar helaas trapt de beste man er niet in. Met zijn anus nog intact mag hij doorlopen.
Zonder enig overleg sjouwen we met de zware tassen richting een camping. Omdat lowlands in totaal 5 campings heeft besluiten we dat het toch wel verstandig is om even te bellen waar de rest van de vriendengroep staat. Ze staan op camping 5. Dat is de camping naast de hoofdingang waar we doorheen zijn gekomen. We kijken om ons heen en zien dat we bij camping 2 staan. FUCK! Kunnen we dat hele takke-end terug lopen. Om het moreel op te peppen wordt er eerst maar eens een jointje gedraaid. En daarna word er een zak chips los getrokken. Na een half uur hervinden we onze moed en sjokken met de zware bepakking terug naar camping 5.
 
Eindelijk herken ik de grote tipi-achtige witte tent van mijn vrienden. Ze hebben ons ook gezien en halen gelijk de tas met bier tevoorschijn voor een welkomstdrankje. Op de valreep loop ik nog een jongen omver. Ken je godverdomme niet uit je doppen kijkuh!? blaft hij me toe. Ik loop met zware tassen en jij loopt met lege handen, wie kan er dan makkelijker even aan de kant gaan kankernek!? is mijn boze antwoord. Het verbaast me niets dat hij blank is en dreadlocks heeft, vies hippietuig. Mijn vrienden liggen helemaal dubbel. Eerst maar een lauwwarm biertje tegen de schrik. Na nog een biertje en nog een jointje is het tijd om het festival terrein te bezoeken.
 
Op het festival terrein bel ik met Rob G, via DBB hebben we tel.nr uitgewisseld. We ontmoeten elkaar bij de bravo tent. Ik zie direct dat hij een stuk breder is als mij, maar dat is eigenlijk ook niet zo moeilijk want zo breed ben ik niet. Al snel is het voor mij duidelijk, Rob G is een relaxte brabo. Dat is toch een opluchting want voor hetzelfde geldt is het een mega-kneus, en dan is het altijd weer een hele opgave om dat enigszins subtiel duidelijk te maken (zeg, ik ga weer want ik vind je een sukkel super blij). Daarna wordt ik voorgesteld aan wat vrienden van Rob G, die zijn gelukkig al net zo relaxed, en het vriendinnetje van Rob G. Het vriendinnetje van Rob G is een mooi meisje met mooie groene ogen, dat heeft onze Rob dus goed voor elkaar. Even later komt Ramonoviets ook aangelopen met zijn 1 ei-ige tweelingbroer. Ramonoviets illustreert perfect wat krachtraining voor iemand kan betekenen. Want zijn tweelingbroer is een typische ecto, terwijl je aan Ramonovietsj duidelijk kan zien dat hij regelmatig met het ijzer sleurt & pleurt, hij heeft een gedrongen powerlift-achtige bouw die in de verste verte niet op een ectomorf lijkt. Na een gezellig kletspraatje over muziek en krachtsport onder het genot van een biertje besluit ik mijn vrienden maar weer op te zoeken. Maar eerst gebruik ik de rest van mijn biertje om een portie paddos weg te spoelen. Helaas kan bier de zure smaak van paddo’s niet verhullen, bleh.
Omdat ik nog nooit paddos op een festival heb genomen hoop ik vooral dat ik niet flip, maar ach, dat is aan de andere kant ook wel weer spannend. Ik waarschuw Rob en Ramonoviets dat ze op het communicatieve vlak niets van me moeten verachten tijdens de trip. Paddo’s werken erg vervreemdend, en communiceren met andere mensen is als proberen te praten met buitenaardse wezens. Ramonoviets meld nog terloops dat hij hoopt dat ik over een uurtje volkomen doorgeflipt met mijn lul uit mijn broek schreeuwend over het festivalterrein ren.
 
Al snel vind ik mijn vrienden op de heuvels bij de alpha tent. De hash is op, dus het is tijd om terug te gaan naar de tent voor meer hash en om effe wat te eten. Onderweg voel ik rillingen langs mijn ruggengraat. De paddos beginnen sneller te werken als verwacht. In de tent is het tijd voor een voedzame maaltijd, knakworsten met mueslirepen weggespoeld met warm bier. De stemming zit er goed in. Mijn vrienden zijn ape-stoned en erg melig en de paddos beginnen flink te werken wat bij mij leidt tot een stevige lachkick.
 
Om 21.00 is het tijd voor het eerste concert wat we graag willen zien, namelijk Social Distortion. Hallucinerende middelen en vlotte punkrock blijkt een prima combinatie want het is een supervet concert. Daarna is het tijd voor het volgende concert, the Prodigy in de enorme Alpha tent. Onderweg daar naartoe wordt de trip steeds intenser. Mijn vrienden moeten me af en toe meetrekken omdat ik met open mond naar lichtzuilen, schijnwerpers en lichtshows in de verschillende festivaltenten zit te kijken.
 
De Alpha tent zit bom en bomvol. Dankzij de paddos wordt ik hier flink paranoïde van, ik ben ervan overtuigd dat iedereen naar me kijkt! En iedereen is nogal wat, want in de Alpha tent passen misschien wel 20.000 man. Overal hoor ik geluid en af en toe hoor ik mijn naam. PANIEK! Ik MOET hier weg! Zonder mijn vrienden te waarschuwen ren ik in galop de tent uit. Ik vlucht naar de top van een helling aan de zijkant van de tent. Hier staan geen mensen en ik heb prima uitzicht op de tent. Plotseling springen de schijnwerpers op het podium aan en zie ik de ENORME mensenmassa in de tent. Duizenden en duizenden mensen gaan uit hun dak op the Prodigy. De paranoia is op slag verdwenen. Ik kan de energie uit de tent voelen en zien. De bassen pompen als warme golven door de atmosfeer terwijl de mensenmassa in perfecte balans is met de muziek. Hmmmm, lekker trippen. Na een paar minuten heb ik genoeg gezien en wil ik de rest van het Lowlands universum verkennen. Het zou ook kunnen dat ik er een half uur gestaan i.p.v. een paar minuten, mijn gevoel voor tijd is compleet verdwenen. Ik weet geeneens zeker of het nou avond is of de vroege ochtend, en eigenlijk kan het me geen donder schelen.
 
Terwijl ik me verbaas over het gebrek aan tijdgevoel merk ik dat ik plotseling niet meer op de heuvel naast de Alpha tent sta. Ik weet überhaupt niet waar ik ben. Ik sta bij een gigantische wortel-raket. Raar, een wortelraket. Ik bewonder het ding een paar tellen, of een paar minuten, of een half uur ik weet het niet precies. Ik besluit dat ik het niet snap en loop verder.

 
Ik kom terecht bij een tent waar kalm kabbelende klanken uit vloeien, het blijkt een optreden van Roykskop te zijn. Nuchter zou ik deze muziek compleet 100% kut vinden, maar nu kan ik de kalme melodieuze electropop op waarde schatten. Ik ga in het gras bij de tent liggen en staar tevreden naar de lichtshow die bij het optreden hoort. Een rode schijnwerper hier, een gele schijnwerper daar, heel veel blauwe schijnwerpers tegelijkertijd. Alles is perfect in balans. De lichtman heeft zijn Ying helemaal in balans met zijn Yang en ik vind dat ik hem dat moet vertellen. Ik sta op en zweef op elegante lichtbundels en zoete muziekklanken richting tent.
 
Onderweg staat er vanuit het niets een vent voor mijn neus, hij vraagt om een vuurtje. Ik weet niet wat hij van me wil? Een vuurtje? Wat voor een vuurtje? Ik kijk hem aan en probeer te ontdekken wat deze man van plan is. Er bungelt een sigaret in zijn mondhoek. Heb je een aansteker vraagt hij. Ik zou het niet weten. Heb ik een aansteker? Wie weet. Ik vind de man ondraaglijk gecompliceerd en maak me uit de voeten. Je hebt dus geen vuurtje voor me roept hij me na. Ik weet niet of ik een vuurtje voor je heb, hoe moet ik dat nou weten? Rare vent. Ik draai me nog een keer om maar de rare vent lijkt in rook te zijn opgegaan, raar raar raar. Ik begin te denken dat ik de enige normale kerel ben op Lowlands.
 
Plotseling voel ik een enorme behoefte aan zoetigheid opkomen. Ik weet het! Ik ga fruit eten! Ik ga op zoek naar een standje waar ze ruit verkopen. Ik heb een missie! Ik voel me een eenzame ruimtereiziger geland op een vreemde planeet op zoek naar fruit. Wauw, wat een avontuur. Ground control to Major Tom….
Ik baan me een weg door een jungle van geluid, licht en rare mensen. Ik vraag mensen of ze soms fruit hebben gezien. Hier krijg ik de meest uiteenlopende reacties op, behalve een duidelijke richtingaanwijzing. Ik ben helemaal alleen op deze planeet, niemand kan me helpen ook niet de rare humanoids die ik her en der zie lopen en liggen. Dr. Livingstone is een mislukte padvinder in vergelijking met mij. Wat een avontuur! Overal loert het gevaar! Plotseling zie ik een bordje met Fruit 5 muntjes. Dat is het! Eureka! Het bordje hangt aan standje waar ondraaglijk wit licht uit schijnt. Ik besluit dat ik me door het witte licht moet knokken. Eindelijk sta ik voor het standje, ik heb mijn ogen bijna dichtgeknepen om het witte licht te kunnen verdragen. Een wonderschoon meisje vraagt of ik al geholpen wordt. Geholpen? Waarmee wordt ik geholpen? Ik vraag haar of ze fruit heeft gezien. Of ik fruit wil? Ik denk even na, fruit is best een goed idee. Ze zegt dat het 5 muntjes kost. Wat wil ze NOU weer van me? Ik kijk haar vragend aan. Muntjes herhaalt ze nog een keer, 2 collega’s staan naast haar besmuikt te lachen. Ik vraag me af waarom ze lachen. Ik vind het allemaal verre van grappig. Hoe krijg ik in hemelsnaam een bordje met fruit? Het mooie meisje laat een roze muntje zien. Haar collega’s giechelen dapper verder. Plotseling herinner ik me dat ik soortgelijke muntjes in mijn broekzak heb zitten. Het kwartje valt. Ik haal een paar muntjes tevoorschijn en biedt die aan het mooie meisje aan. Hier aapmens, muntjes. Ruilen tegen bordje fruit? Ze pakt een paar muntjes van mijn hand en gooit die in een grote ton onder de bar. Daarna loopt ze weg om een bordje fruit op te scheppen. Ik voel me intens blij en trots op mezelf. Met een bord vol fruit loop ik richting een bankje om het fruit op te eten.
 
Terwijl ik lekker op het bankje zit valt het me op wat fruit voor een mooie structuur en kleur heeft. Behalve de aardbeien. De aardbeien vind ik niks. Vooral de kleine groene pitjes storen me mateloos. Wie heeft dat in godsnaam verzonnen? Wie doet er nou kleine groene pitjes op een rode vrucht? De aardbeien worden zorgvuldig tussen de rest van het wonderschone fruit vandaan gevist. Hupsakee, weg met jullie en jullie stomme groene pitjes. Als de aardbeien eindelijk weg zijn wordt het tijd om het fruit te eten. Wauw! Wat een smaken allemaal! Het gele fruit explodeert op het puntje van mijn tong terwijl het sappige rode fruit mijn smaakpapillen haast laat verdrinken in een poel van fruitig genot. Ik meen te voelen hoe mijn ingewanden het fruit als een spons absorberen, helemaal te gek! Zo blijf ik nog een paar minuten of een half uur of nog veel langer nagenieten. Langzaam maar zeker daalt de realiteit weer neer in mijn hoofd. Ik was effe vergeten dat snelle suikers de effecten van een paddotrip flink kunnen verminderen. Eigenlijk vind ik het wel lekker dat mijn realiteit langzaam weer overeenkomt met de realiteit van de meeste mensen. Het communiceert in ieder geval een stuk eenvoudiger.
 
Ik hoor dikke vette Drum & Bass uit de Bravo tent komen. Ik bel mijn vrienden en die blijken al lang en breed in de Bravo tent te staan. Ze zijn blij dat ik niet bij de EHBO ben beland nadat ze me kwijt zijn geraakt.
In de Bravo tent blijkt ene Roni Size te draaien. Ik heb nog nooit van hem gehoord maar hij schijnt een bekende naam te zijn in de drum en bass scene. Onder het genot van een dikke joint en de laatste stuiptrekkingen van de paddo’s sta ik lekker te springen op supervette drum en bass.
Als Roni Size zijn laatste plaatje heeft gedraaid vinden wij het ook wel leuk geweest. Bij de tent nog een laatste biertje en daarna onder de wol voor een welverdiende nachtrust want morgen is er weer een dag vol goede muziek en drugsmisbruik…
 
Edit: zo hee, wat een lang verhaal. Best leuk om te typen. Als ik tijd heb typ ik nog de zaterdag (drank, heeel veeeel drank en een beetje naaktloperij) en de zondag (xtc, coke, hash en the foo fighters). Ik kan trouwens wel merken dat je drank & drugsgebruik echt moet beperken tot 1 a 2 keer per jaar want het trekt echt wel een zware wissel op je gezondheid. Ik hoop dat ik nu, een week later, weer op het oude spoor zit qua training.
#1

39 Replies Related Threads

    samot
    Kruikenzeiker
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/29 16:57:21 (permalink)
    0
    haha prachtig verhaal ... en je beschrijft t wel heel goed, heb me geen 1x verveelt tijdens dit toch lange verhaal :p...
    #2
    Moob
    Bullet Ride *ex top mod*
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/29 18:57:11 (permalink)
    0
    super blij prachtig weer! 
    #3
    R0XXXY
    Super Heavy Weight
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/29 19:04:26 (permalink)
    0
    [sm=lolbord2.gif][sm=lolbord2.gif][sm=lolbord2.gif]
    #4
    gerriesmit
    Prioriteit nr.1:
    Groot worden
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/29 19:15:29 (permalink)
    0
    haha.. geniaal avontuurknipoog
    #5
    debster
    totdatikwatcreatieverben
    *Stampertje*
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/29 19:29:50 (permalink)
    0
    Toen je dit verhaal schreef hè..Was je toen nuchter?
    Ik vind  het verhaal geweldig, nog nooit paddoos gebruikt maar ik heb het gevoel gehad tijdens het verhaal een trip mee te maken.
    Thanx,
    #6
    Mr.X.
    PSI Force
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/29 23:46:07 (permalink)
    0
    Leuk verhaal  super blij
     
    zo te horen volgend jaar naar highlands.
    #7
    ErEf
    Growing pains BFF AD
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/30 01:25:25 (permalink)
    0
    publiceren dat korte verhaal... schitterend!!
     
    lauwlum wordt het voortaan. super blij
    #8
    Oom Oli
    Gare Haan
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/30 01:51:38 (permalink)
    0
    ORIGINAL: lauw

     
    Onderweg staat er vanuit het niets een vent voor mijn neus, hij vraagt om een vuurtje. Ik weet niet wat hij van me wil? Een vuurtje? Wat voor een vuurtje? Ik kijk hem aan en probeer te ontdekken wat deze man van plan is. Er bungelt een sigaret in zijn mondhoek. Heb je een aansteker vraagt hij. Ik zou het niet weten. Heb ik een aansteker? Wie weet. Ik vind de man ondraaglijk gecompliceerd en maak me uit de voeten. Je hebt dus geen vuurtje voor me roept hij me na. Ik weet niet of ik een vuurtje voor je heb, hoe moet ik dat nou weten? 
     




    whahaha, herkenbaar verhaal bro!! zulke conversaties zijn het bij mij nou steeds op paddo's, vandaar dat ik dit niet meer doe als er onbekenden in de buurt zijn!

    At vroeger op Werchter ook wel eens graag een portie paddo's...
    raar dat ik met die aansteker precies hetzelfde meemaakte ooit, alleen zijn gezicht begon te vervormen en ik kreeg een lachkick... Bijna een pak slaag gehad toen...
     
    Is het in Nederland op festivals eigenlijk meer geaccepteerd als je aan het trippen bent, want ik had de indruk dat men in België al snel denkt dat je gewoon een gek bent...
    #9
    Oom Oli
    Gare Haan
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/30 01:58:02 (permalink)
    0
    ORIGINAL: lauw

    Terwijl ik me verbaas over het gebrek aan tijdgevoel merk ik dat ik plotseling niet meer op de heuvel naast de Alpha tent sta. Ik weet überhaupt niet waar ik ben. Ik sta bij een gigantische wortel-raket. Raar, een wortelraket. Ik bewonder het ding een paar tellen, of een paar minuten, of een half uur ik weet het niet precies. Ik besluit dat ik het niet snap en loop verder. 

     

     

    #10
    Oom Oli
    Gare Haan
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/30 03:33:20 (permalink)
    0
    nog een aanrader: je moet eens een LSD-tripje slikken op een jongeren-carnavalsfuif! Niet zo leuk, maar toch een aparte ervaring hoor!!
    #11
    lauw †
    Number Two ;-)
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/30 09:57:45 (permalink)
    0
    Bedankt voor de complimenten, fijn om te horen.
    @ Eref: ik denk al tijden na over iets anders, misschien moest ik de tijdschriften maar eens bestoken met open sollicitaties. Waar zal ik dit verhaal naartoe sturen? De Libelle?
    @ Oom Oli: haha, een lsd trip op een carnavalsfuif? Dat zal leuk zijn geweest met allemaal dronken schreeuwende pubers.
    #12
    Fre4k
    Light Weight
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/30 10:17:05 (permalink)
    0
    Lol. Ik moet er echt nog een x heen.
    #13
    Mike_NL
    Super Heavy Weight
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/30 11:00:55 (permalink)
    0
    Bedankt voor je verhaal Lauw!!
     
    Klinkt machtig!!
    #14
    Glacius
    Heavy Weight
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/30 12:41:45 (permalink)
    0
    hehe mooi verhaal!
    #15
    lauw †
    Number Two ;-)
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/31 18:10:54 (permalink)
    0
    Het onsmakelijke vervolg op de Vrijdag:blij
     
    Zaterdag 20 augustus.
    Met een redelijk uitgeslapen hoofd en zonder kater word ik wakker. Volgens mijn mobieltje is het 11.30, een mooie tijd.
    Met z’n allen in een tent slapen is gezellig, maar het ruikt minder gezellig. Een paar vrienden hebben hun zweetschoenen afgelopen nacht in de tent geparkeerd, en de bierwindjes van één vriend helpen ook al niet echt. Het is lekker weer dus we kunnen gelukkig buiten de tent ontbijten.
    Een paar droge liga biscuitjes en een multivitamine weggespoeld met goedkope namaak red-bull vormen mijn ontbijt. En er gaat ook al een jointje in de rondte. Hash als ontbijt, daar knapt een mensch van op.
    Mijn vrienden weigeren mijn multivitamine pillen categorisch. Ik bewonder hun consequentheid als het gaat om een ongezonde levensstijl. Ze snappen absoluut niet dat ik sport voor mijn plezier. We zijn met 7 man sterk en ik ben de enige zonder bierbuik (die had ik overigens wel super blij). Een bierbuik is voor hun meer als het gevolg van teveel drank en junkfood, een bierbuik is een statement. Daar zal ik ze nog eens aan herinneren bij hun eerste by-pass operatie.
     
    Op weg naar het festival terrein verzinnen we originele manieren om blikken bier het festival terrein op te smokkelen. De onderbroek blijkt de meest geschikte plaats om 2 halve liters in te verstoppen. Uiteraard wordt ook nog de anus als mogelijkheid geopperd. Echter niemand is bereid om dat uit te proberen. Hierna besluiten we geen anus grappen meer te maken totdat iemand echt een halve liter in zijn endeldarm laat verdwijnen. In stilte baal ik dat mijn anus grappen plots niet meer kunnen, flauw hoor.
     
    We missen zo’n beetje alle optredens tot en met 18.00. Niet dat dat boeit want het is heerlijk weer, we hangen wat rond op een grasveldje en de jointjes en biertjes smaken prima. Om nog maar te zwijgen over alle lekkere jonge hippie-hertjes die voorbij dartelen. Met ieder glas bier worden de hippiemeisjes mooier en stoor ik me minder aan het overduidelijke gebrek aan persoonlijke hygiëne.
     
    Mijn vrienden willen naar Bad Religion. Aangezien ik deze uitstekende punk-rock band al 3 keer live heb gezien besluit ik naar Maximo Park te gaan. Mijn liefje is fan van deze band en ik vind het erg jammer dat ze er niet bij kan zijn. Mijn hartediefje zit namelijk een weekend bij haar ouders. Wat was ik blij toen ze zei dat ze me niet nodig had voor mentale ondersteuning. De keuze Lowlands of schoonouders is geen keuze. Mijn schoonouders zijn lieve mensen maar ze hebben geen flauw idee wat de huidige generatie zoal uitvreet in de weekenden. Als ik mijn schoonmoeder zou vertellen dat ik me onder invloed van paddos als een idioot heb gedragen bij de fruitstand dan krijgt ze een acute rolberoerte. Mijn schatje kan daar gelukkig wel de humor van inzien (en jullie gelukkig ook super blij).
     
    Maximo Park speelt een geweldige set. Dit is een opkomende britpop-electro-rockband die er heel veel zin in heeft. De energie spat van het podium. En live klinken ze net zo strak als op de ceedee. Er lijkt momenteel geen einde te komen aan de rete-goede britpop bandjes uit Engeland. Het zijn fantastische tijden voor britpop-electro-newwave-of-hoe-je-het-ook-noemen-wilt muziekliefhebbers zoals mijzelf.
     
    Tijdens het Maximo Park concert maak ik de 2 halve liters soldaat die ik kunstig in mijn onderbroekje had meegesmokkeld. Het bier is lekker op temperatuur, zo’n 37 graden. Om vooral niet teveel te proeven giet ik het gehaast naar binnen. Het resultaat is dat ik een knetterharde boer laat. Mooi zo. Een ander resultaat is dat de alcohol rap naar mijn hoofd stijgt. Wat weer tot gevolg heeft dat ik wil praten. Naast me staat een mooie jongedame en zij is het haasje. Lekker bandje hè? roep ik haar nonchalant toe. Ze kijkt me aan en trekt een gezicht alsof ik aan de builenpest lijdt. Ik probeer je niet versieren hoor zeg ik met mijn allercharmantste glimlach. Hierop loopt ze weg. Auw. Zou het het onschuldige boertje zijn die mij even daarvoor ontglipte? Ach ja, ik wilde haar echt niet versieren dus wat kan mij het schelen. Waarschijnlijk was ze gewoon bang dat mijn verschijning haar door de hoeven doet zakken van pure geilheid. Grove zelfoverschatting is een fijne karaktereigenschap van Koning Alcohol.
     
    Ik ontmoet mijn kameraden op het grasveld bij de Alpha tent. Ook zei hebben duidelijk geen dorst geleden en mijn komst wordt gevierd met alweer een rondje bier. Bad Religion stamt uit de prehistorie maar op het podium is daar niets van te merken, volgens mijn vrienden was het een echt Bad Religion concert: strak en energiek. Op aanraden van Rob G lopen we naar Coheed & Cambria. Het is een metalband en de meesten uit de vriendengroep vinden metal niet echt denderend. Er is er echter één die onverstoorbaar begint te headbangen dus uit solidariteit blijven we ook maar hangen. En tijdens dat hangen zuipen we dapper verder.
     
    Inmiddels is het bijna 22.00 en lopen we terug naar de Alpha tent voor het optreden van Marilyn Manson. Nou ja lopen, inmiddels zijn de kniegewrichten lekker geolied en is het een hele uitdaging om een rechte lijn te bewaren. Marilyn Manson vind ik persoonlijk geen zak aan maar er staat een biertent vlak naast de Alpha tent dus ik ga mee. Omdat meneer Manson mij niet kan bekoren is aan mij de taak om biertjes te halen. Deze taak neem ik uiterst serieus!
     
    Om 23.00 is het concert afgelopen. Ik ben zo zat als een aap. En ik ben overduidelijk niet de enige. We staan in een nog volle Alpha tent lekker na te borrelen. Onder invloed van alcohol meten we onze krachten met een boerwedstrijd. Die verlies ik hopeloos. Er zitten een paar echte talentjes in mijn vriendengroep die in een elegant samenspel van een krachtig samentrekkende maag en een pulserende maagklep de meest bizarre geluiden uit hun keeltjes toveren. In plaats een welverdiend applaus horen we een meisje met een Goois hockey accent gadverrrrrrrrdammuh zeggen. Dat spoort enkele kameraden aan tot het produceren van ontzagwekkend ranzige boeren. Één vriend claimt zelfs dat er wat maagsap meekwam maar we vermoeden dat hij alleen maar zegt om indruk te maken.
     
    Vervolgens gebeurt er iets waarvan ik mij de ware toedracht niet kan herinneren. Ik vermoed dat mijn vrienden mij enorm onder druk hebben gezet en me gratis biertjes in het vooruitzicht hebben gesteld. Mijn vrienden beweren echter dat ik het geheel spontaan en breed grijnzend deed. Hoe het precies is gebeurd zal wel nooit duidelijk worden maar plotseling sta ik met mijn broek op de enkels. Mijn piemel geniet vrolijk bungelend van de onverwachte vrijheid. Ik zie wat lachende meisjes en weet zeker dat ze me toelachen. Een kameraad haalt snel zijn fototoestel tevoorschijn, ik blijf professioneel en lach charmant.
     
    Terwijl ik mijn broek weer ophijs maakt een overweldigend gevoel van Mannelijkheid zich meester van me. Dit moet Grootser en Meeslepender! Mijn piemel verdient meer! Gelukkig kan ik op dat soort momenten altijd op de onvoorwaardelijke steun van mijn vrienden rekenen. Zeg Koen, zegt een kameraad terwijl hij me nonchalant nog een biertje in de hand drukt, het is bluf als jij je piemel laat zien in de Nokia phone booth. De Nokia phone booth is een geluidsdichte telefooncel die op een verhoging naast de Alpha tent staat, het ding is volkomen van glas en goed verlicht.
    BLUF!? nikzzz blufz daz doek so, bral ik met dubbele tong. Rondom de Nokia phone booth is het lekker druk. Dit is DE kans voor mij en mijn piemel om in Volle Glorie te schitteren. Vastberaden loop ik op de veredelde telefooncel af met in mijn kielzog een trosje giechelende vrienden. Naast de Nokia telefooncel staat een mooie blondine in strak Nokia topje en minirokje. Wilt u bellen vraagt ze beleefd? Euhmz zja zjoiets mompel ik. Terwijl ik het trapje van de verhoging bestijg twijfel ik nog of ik een paar keer aan mijn piemel moet trekken zodat ie wat groter lijkt. Ik bedenk me dat dat wel eens als masturberen opgevat zou kunnen worden, dus doe ik het niet want ik ben natuurlijk geen viespeuk. In de Nokia phone booth laat ik zo nonchalant mogelijk mijn broek zakken. Ik zie mensen lachen en wijzen. Yes, mijn optreden verloopt succesvol. De aandacht doet alle plankenkoorts verdwijnen en als toegift druk ik mijn zweterige billetjes tegen het dikke glas. Tevreden kijk ik naar de vetvlek die mijn billen op het glas achterlaten. Plotseling vliegt de deur open, in de deuropening staat een security meneer en die is duidelijk ‘not amused’. Nu heb je wel genoeg aandacht gehad vind je dit normaal ofzo!? Oeps, hij lijkt wel boos. Of jaloers. Neej diznie nojmaal bral ik en terwijl ik mijn broek ophijs sodemieter ik zowat van het trapje. Stom trapje. Gehaast maak ik me uit de voeten. Het Nokia meisje kijkt ook heel boos. Tsja zoveel mannelijkheid hakt er natuurlijk wel in denk ik nog. Stiekem fantaseer ik hoe ze hevig opgewonden de vetvlek van het glas moet schrobben. Sommige meisjes hebben ook altijd geluk. Mijn vrienden weten mijn 15 seconds of fame wel op waarde te schatten en trakteren me op een paar eerlijk verdiende biertjes.
     
    Hierna ben ik een stuk van de film kwijt. Hoe ik er gekomen ben weet ik niet meer, maar ik sta in de Bravo tent naast Rob G en vrienden. Rob G heeft ook duidelijk meer op als water alleen. Samen koppen we nog het nodige aan bier weg. Rob G heeft een oplossing gevonden om de zandman op veilige afstand te houden, efedrine, heeel veeel efedrine. Op dat moment vind ik dat echt een hele slimme oplossing. Je voelt je duf worden? Hupsakee, pof er wat efedrine in en je kan weer door. En dat doet Rob G dan ook. Zuipen, efedrine, zuipen, efedrine, zuipen, etcetera. Tegen Rob G schep ik op over mijn briljante optreden in de Nokia phone booth. Even twijfel ik nog of ik dit optreden ga herhalen voor Rob G en vrienden maar het lijkt me toch beter om mijn publiek hongerig te houden, je moet jezelf niet uit de markt prijzen door een overkill aan optredens. Samen drinken we nog wat bier en lullen over koetjes en kalfjes. Rob G komt niet erg nuchter maar wel klaarwakker op me over. Zelf voel ik me steeds duffer worden. Als ik een paar keer zonder enige aanleiding bijna omval vind ik het wel leuk geweest. Ik neem afscheid van Rob G en consorten en loop/zwalk richting mijn tent.
     
    Edit: dat het misschien toch niet zo slim is om 3 uur ’s nachts wagonladingen efedrine te nemen ervaren jullie op de Zondag waar ik zal proberen te omschrijven in wat voor een desolate toestand ik Rob G bij zijn tentje aantrof super blij (niet dat ik er veel frisser uitzag…).
    #16
    DHB
    Legitimate Businessman
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/31 21:28:26 (permalink)
    0
    Leuk verhaal om te lezen! Ik kijk met spanning uit naar deel III, Lauw!knipoog
    #17
    tiomio123
    tiomio's Title
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/31 21:53:14 (permalink)
    0

    Gruwelijk gaaf gozer!
    #18
    Spacehamster
    Super Heavy Weight
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/31 23:18:16 (permalink)
    0
    Met die verhalen klinkt zo'n simpel festivalletje als een complete woodstock!blij
    #19
    Moob
    Bullet Ride *ex top mod*
    RE: lauw @ lowlands 2005 2005/08/31 23:27:20 (permalink)
    0
    super blij
    #20
    Page: 12 > Showing page 1 of 2
    Jump to:
    © 2019 APG vNext Commercial Version 5.0